در ماده ۳۴ قانون کار عبارت حق السعی تعریف شده است. یکی از اقلام و مواردی که در داخل حق السعی هست حقوق نامیده شده است. حقوق با دریافتی و درآمد کارگران متفاوت است. به کل درآمد کارگر و کلیه اقلام حقوق و مزایای کارگران حق السعی گفته می شود که حقوق یا مزد جزئی از آن است.
مزد شامل مزد شغل، مزد پایه و مزایای تبعی ثابت پرداختی به تبع شغل است. گر مزد به صورت ماهانه پرداخت شود حقوق نامیده می شود. بنابراین هر جا کلمه مزد و یا حقوق به کار برده می شود ماهیت یکسان و مزدی دارند.
در مصوبه حقوق وزارت کار ۱۴۰۳ مانند سال های گذشته حداقل مزد روزانه مشخص شده و طبق آن حداقل مزد و حقوق اداره کار در سال ۱۴۰۳ روزانه مبلغ ۲.۳۸۸.۷۲۸ ریال می باشد. سایر مزایا نیز به نسبت کارکرد به مزد یا حقوق اضافه خواهد شد. بنابراین اگر منظور از دستمزد روزانه همان دریافتی کارگر به ازای هر روز کار می باشد، می بایست مزایایی نظیر حق مسکن، حق خواربار، حق اولاد و حق تاهل که به صورت ماهانه محاسبه می شوند را تقسیم بر ۳۰ کرد و به مزد روزانه اضافه کرد. همچنین مزایایی نظیر اضافه کاری، جمعه کاری و نوبت کاری به نسبت کارکرد محاسبه خواهد شد.
با احترام
برای دریافت مشاوره بیمه اینجا کلیک کنید
