قانون مالیات بر ارزش افزوده با آخرین اصلاحات

ماده ۱ قانون مالیات بر ارزش افزوده

عرضه کالاها و ارائه خدمات در ایران و همچنین واردات و صادرات آنها مشمول مقررات این قانون می‌باشد.

ماده ۲ قانون مالیات بر ارزش افزوده

منظور از مالیات در این قانون ، به استثناء موارد مندرج در فصول هشتم و نهم ، مالیات بر ارزش افزوده می‌باشد.

ماده ۳ قانون مالیات بر ارزش افزوده

ارزش افزوده در این قانون ، تفاوت بین ارزش کالاها و خدمات عرضه شده با ارزش کالاها و خدمات خریداری یا تحصیل شده در یک دوره معین می‌باشد.

ماده ۴ قانون مالیات بر ارزش افزوده

عرضه کالا در این قانون ، انتقال کالا از طریق هر نوع معامله است.

  • تبصره ماده ۴ – کالاهای موضوع این قانون که توسط مودی خریداری ، تحصیل یا تولید می‌شود در صورتی که برای استفاده شغلی به عنوان دارایی در دفاتر ثبت گردد یا برای مصارف شخصی برداشته شود ، عرضه کالا به خود محسوب و مشمول مالیات خواهد شد.

ماده ۵ قانون مالیات بر ارزش افزوده

ارائه خدمات در این قانون ، به استثناء موارد مندرج در فصل نهم ، انجام خدمات برای غیر در قبال ما به‌ازاء می‌باشد.

ماده ۶ قانون مالیات بر ارزش افزوده

واردات در این قانون ، ورود کالا یا خدمت از خارج از کشور یا از مناطق آزاد تجاری – صنعتی و مناطق ویژه اقتصادی به قلمرو گمرکی کشور می‌باشد.

ماده ۷ قانون مالیات بر ارزش افزوده

صادرات در این قانون ، صدور کالا یا خدمت به خارج از کشور یا به مناطق آزاد تجاری صنعتی و مناطق ویژه اقتصادی می‌باشد.

ماده ۸ قانون مالیات بر ارزش افزوده

اشخاصی که به عرضه کالا و ارائه خدمت و واردات و صادرات آنها مبادرت می‌‌نمایند ، به‌عنوان مودی شناخته شده و مشمول مقررات این‌قانون خواهند بود.

ماده ۹ قانون مالیات بر ارزش افزوده

معاوضه کالاها و خدمات در این قانون ، عرضه کالا یا خدمت از طرف هر یک از متعاملین تلقی و به ‌طور جداگانه مشمول مالیات می‌باشد.

ماده ۱۰ قانون مالیات بر ارزش افزوده

هر سال شمسی به چهار دوره مالیاتی سه ماهه ، تقسیم می‌شود. در صورتی که شروع یا خاتمه فعالیت مودی در خلال یک دوره مالیاتی باشد ، زمان فعالیت مودی طی دوره مربوط یک دوره مالیاتی تلقی می‌شود.
وزیر امور اقتصادی و دارایی مجاز است با پیشنهاد سازمان امور مالیاتی کشور مدت دوره مالیاتی را برای هر گروه از مودیان دویا یک ماهه تعیین نماید.

ماده ۱۱ قانون مالیات بر ارزش افزوده

تاریخ تعلق مالیات به شرح زیر است :

  • در مورد عرضه کالا:
    1. تاریخ صورتحساب ، تاریخ تحویل کالا یا تاریخ تحقق معامله کالا ، هر کدام که مقدم باشد ، حسب مورد؛
    2. در موارد مذکور در تبصره ماده ( ۴ ) این قانون ، تاریخ ثبت دارایی در دفاتر یا تاریخ‌ شروع‌استفاده ، هرکدام‌که مقدم باشد یا تاریخ‌ برداشت ، حسب‌مورد؛
    3. در مورد معاملات موضوع ماده ( ۹ ) این قانون ، تاریخ معاوضه.
  • در مورد ارائه خدمات:
    1. تاریخ صورتحساب یا تاریخ ارائه خدمت ، هرکدام که مقدم باشد حسب مورد؛
    2. در مورد معاملات موضوع ماده ( ۹ ) این قانون ، تاریخ معاوضه.
  • در مورد صادرات و واردات:
    در مورد صادرات ، هنگام صدور ( از حیث استرداد ) و در مورد واردات تاریخ ترخیص کالا از گمرک و درخصوص خدمت ، تاریخ پرداخت مابه ازاء‌.

تبصره ماده ۱۱ – در صورت استفاده از ماشینهای صندوق ، تاریخ تعلق مالیات ، تاریخ ثبت معامله در ماشین می‌باشد.

فصل دوم قانون مالیات بر ارزش افزوده – معافیت ها

ماده ۱۲ قانون مالیات بر ارزش افزوده

عرضه‌کالاها و ارائه‌خدمات‌زیر و همچنین واردات‌ آنها حسب‌مورد از پرداخت مالیات معاف می‌باشد:

  1. محصولات کشاورزی فرآوری نشده؛
  2. دام و طیور زنده ، آبزیان ، زنبور عسل و نوغان؛
  3. انواع کود ، سم ، بذر و نهال؛
  4. آرد خبازی ، نان ، گوشت ، قند ، شکر ، برنج ، حبوبات و سویا ، شیر ، پنیر ، روغن نباتی و شیرخشک مخصوص تغذیه کودکان؛
  5. کتاب ، مطبوعات ، دفاتر تحریر و انواع کاغذ چاپ ، تحریر و مطبوعات؛
  6. کالاهای اهدایی به صورت بلاعوض به وزارتخانه‌ ها ، مؤسسات دولتی و نهادهای عمومی غیردولتی با تأیید هیأت وزیران و حوزه‌ های علمیه با تأیید حوزه گیرنده هدایا؛
  7. کالاهایی که همراه مسافر و برای استفاده شخصی تا میزان معافیت مقرر طبق مقررات صادرات و واردات ، وارد کشور می‌شود. مازاد بر آن طبق مقرراتت این قانون مشمول مالیات خواهد بود؛
  8. اموال غیر منقول؛
  9. انواع دارو ، لوازم مصرفی درمانی ، خدمات‌درمانی ( انسانی ، حیوانی و گیاهی ) و خدمات توانبخشی و حمایتی؛
  10. خدمات مشمول مالیات بر درآمد حقوق ، موضوع قانون مالیات های مستقیم ؛
  11. خدمات بانکی و اعتباری بانکها ، مؤسسات و تعاونی‌های اعتباری و صندوق‌های قرض‌الحسنه مجاز و صندوق تعاون؛
  12. خدمات حمل و نقل عمومی و مسافری درون و برون شهری جاده‌ای ، ریلی ، هوایی و دریایی؛
  13. فرش دستباف؛
  14. انواع خدمات پژوهشی و آموزشی که طبق آئین‌نامه‌ای که با پیشنهاد مشترک وزارتخانه‌ های علوم تحقیقات و فناوری ، امور اقتصادی و دارایی ، بهداشت ، درمان‌ و آموزش‌پزشکی ، آموزش‌ و پرورش و کار و اموراجتماعی ظرف‌مدت شش‌ ماه از تاریخ تصویب این‌ قانون به تصویب هیأت‌وزیران می‌رسد؛
  15. خوراک دام و طیور؛
  16. رادار و تجهیزات کمک ناوبری هوانوردی ویژه فرودگاه ها بر اساس فهرستی که به پیشنهاد مشترک وزارت راه و ترابری و وزارت امور اقتصادی و داراییی تهیه و ظرف مدت شش ماه از تاریخ تصویب این قانون به تصویب هیأت وزیران می‌رسد؛
  17. اقلام با مصارف صرفاً دفاعی ( نظامی و انتظامی ) و امنیتی بر اساس فهرستی که به پیشنهاد مشترک وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح و وزارت امورر اقتصادی و دارایی تهیه و به تصویب هیأت وزیران می‌رسد. فهرست مذکور از اولین دوره مالیاتی پس از تصویب هیأت وزیران قابل اجراءخواهد بود.

ماده ۱۳ قانون مالیات بر ارزش افزوده

صادرات کالا و خدمت به خارج از کشور از طریق مبادی خروجی رسمی ، مشمول مالیات موضوع این قانون نمی‌باشد و مالیات های پرداخت شده بابتت آنها با ارائه برگه خروجی صادره توسط گمرگ ( در مورد کالا ) و اسناد و مدارک مثبته ، مسترد می‌گردد.

  • تبصره ماده ۱۳ – مالیات های پرداختی بابت کالاهای همراه مسافران تبعه کشورهای خارجی که از تاریخ خرید آنها تا تاریخ خروج از کشور بیش از دو ماه نگذشته باشد ، ازز محل وصولی‌های جاری درآمد مربوط هنگام خروج از کشور در مقابل ارائه اسناد و مدارک مثبته مشمول استرداد خواهد بود.

ضوابط اجرائی این ماده توسط سازمان امور مالیاتی کشور تهیه و به تصویب وزیر امور اقتصادی و دارایی می‌رسد.

فصل سوم قانون مالیات بر ارزش افزوده – مأخذ ، نرخ و نحوه محاسبه مالیات

ماده ۱۴ قانون مالیات بر ارزش افزوده

مأخذ محاسبه‌ مالیات ، بهای کالا یا خدمت مندرج در صورتحساب خواهد بود. در مواردی که صورتحساب موجود نباشد و یا از ارائه آن خودداری شود و یا به موجب اسناد و مدارک مثبته احراز شود که ارزش مندرج در آنها واقعی نیست ، مأخذ محاسبه مالیات بهای روز کالا یا خدمت به تاریخ روز تعلق مالیات می‌باشد.

  • تبصره ماده ۱۴ –موارد زیر جزء مأخذ محاسبه مالیات نمی‌باشد:
    1. تخفیفات اعطائی؛
    2. مالیات موضوع این قانون که قبلاً توسط عرضه‌کننده کالا یا خدمت پرداخت شده است؛
    3. سایر مالیات های غیرمستقیم و عوارضی که هنگام عرضه کالا یا خدمت به آن تعلق گرفته است.

ماده ۱۵ قانون مالیات بر ارزش افزوده

مأخذ محاسبه مالیات واردات کالا ، عبارت است از ارزش گمرکی کالا ( قیمت خرید ، هزینه حمل ونقل و حق بیمه ) به‌علاوه حقوق ورودی ( حقوقق گمرکی و سود بازرگانی ) مندرج در اوراق گمرکی.

  • تبصره ماده ۱۵ – مأخذ محاسبه مالیات واردات خدمت ، عبارت است از معادل ارزش ریالی مربوطه به ما به ازاء واردات خدمت مزبور.

ماده ۱۶ قانون مالیات بر ارزش افزوده

نرخ مالیات بر ارزش افزوده ، یک و نیم درصد ( ۵/۱% ) می‌باشد.

  • تبصره ماده ۱۶ – نرخ مالیات بر ارزش افزوده کالاهای خاص به شرح زیر تعیین می‌گردد:
    1. انواع سیگار و محصولات دخانی ، دوازده درصد ( ۱۲% ) ؛
    2. انواع بنزین و سوخت هواپیما ،‌بیست درصد ( ۲۰% ) .

ماده ۱۷ قانون مالیات بر ارزش افزوده

مالیات هایی که مودیان در موقع خرید کالا یا خدمت برای فعالیت های اقتصادی خود به استناد صورتحسابهای صادره موضوع این قانون پرداخت نموده‌اند ، حسب مورد از مالیات های وصول شده توسط آنها کسر ویا به آنها مسترد می‌گردد. ماشین‌آلات و تجهیزات خطوط تولید نیز از جمله کالای مورد استفاده برای فعالیت های اقتصادی مودی محسوب می‌گردد .

  • تبصره ۱ ماده ۱۷ – در صورتی که مودیان مشمول حکم این ماده در هر دوره مالیاتی اضافه پرداختی داشته باشند ، مالیات اضافه پرداخت شده به حساب مالیاتت دوره‌ های بعد مودیان منظور خواهد شد و در صورت تقاضای مودیان ، اضافه مالیات پرداخت شده از محل وصولی‌های جاری درآمد مربوط ، مسترد خواهد شد.
  • تبصره ۲ ماده ۱۷ – در صورتی که مودیان به عرضه کالا یا خدمت معاف از مالیات موضوع این قانون اشتغال داشته باشند و یا طبق مقررات این قانون مشمول مالیاتت نباشند ، مالیات های پرداخت شده بابت خرید کالا یا خدمت تا این مرحله قابل استرداد نمی‌باشد.
  • تبصره ۳ ماده ۱۷ – درصورتی که مودیان به عرضه توأم کالاها یا خدمات مشمول مالیات و معاف از مالیات اشتغال داشته‌باشند ، صرفاً مالیات های پرداخت شده مربوط به کالاها یا خدمات مشمول مالیات در حساب مالیاتی مودی منظور خواهد ‌شد.
  • تبصره ۴ ماده ۱۷ – مالیات‌ بر ارزش افزوده و عوارض پرداختی مودیان بابت کالاهای خاص موضوع تبصره ماده ( ۱۶ ) و بندهای ( ب ) ، ( ج ) و ( د ) ماده ( ۳۸ ) این قانون ،‌صرفاً درر مراحل واردات ، تولید و توزیع مجدد آن کالاها توسط واردکنندگان ، تولیدکنندگان و توزیع‌کنندگان آن ، قابل‌کسر ازمالیات های‌ وصول‌ شده و یا قابل استرداد به آنها خواهد بود.
  • تبصره ۵ ماده ۱۷ – آن قسمت از مالیات های ارزش افزوده پرداختی مودیان که طبق مقررات این قانون قابل کسر از مالیات های وصول شده یا قابل استرداد نیست ، جزء‌هزینه‌ های قابل قبول موضوع قانون مالیات های‌مستقیم محسوب می‌شود.
  • تبصره ۶ ماده ۱۷ – مبالغ اضافه دریافتی از مودیان بابت مالیات موضوع این قانون ، در صورتی که ظرف سه ماه از تاریخ درخواست مودی مسترد نشود ، مشمول خسارتی به میزان دو درصد ( ۲% ) در ماه نسبت به مبلغ مورد استرداد و مدت تأخیر خواهد بود.
  • تبصره ۷ ماده ۱۷ – مالیات هایی که در موقع خرید کالاها و خدمات توسط شهرداریها و دهیاریها برای انجام وظایف و خدمات قانونی پرداخت می‌گردد ، طبق‌ مقررات این قانون ، قابل تهاتر و یا استرداد خواهد بود.

فصل چهارم قانون مالیات بر ارزش افزوده – وظایف و تکالیف مودیان

ماده ۱۸ قانون مالیات بر ارزش افزوده

مودیان مکلفند به ‌ترتیبی‌ که سازمان امورمالیاتی کشور تعیین و اعلام می‌نماید نسبت به ارائه اطلاعات درخواستی سازمان مذکور و تکمیل فرم هایی مربوطه اقدام و ثبت نام نمایند.

ماده ۱۹ قانون مالیات بر ارزش افزوده

مودیان مکلفند در قبال عرضه کالا یا خدمات موضوع این قانون ، صورتحسابی با رعایت قانون نظام صنفی و حاوی مشخصات متعاملین و مورد معامله به ترتیبی که توسط سازمان امور مالیاتی کشور تعیین و اعلام می‌شود ، صادر و مالیات متعلق را در ستون مخصوص درج و وصول نمایند. در مواردی که از ماشین‌ های فروش استفاده می‌شود ، نوار ماشین جایگزین صورتحساب خواهد شد.

  • تبصره ماده ۱۹ – کالاهای مشمول مالیات که بدون رعایت مقررات و ضوابط این قانون عرضه گردد ، علاوه بر جرائم متعلق و سایر مقررات مربوط موضوع این قانون ، کالای قاچاق محسوب و مشمول قوانین و مقررات مربوط می‌شود.

ماده ۲۰ قانون مالیات بر ارزش افزوده

مودیان مکلفند ، مالیات موضوع این قانون را در تاریخ تعلق مالیات ، محاسبه و از طرف دیگر معامله وصول نمایند.

  • تبصره ۱ ماده ۲۰ – ‌گمرک جمهوری اسلامی ایران مکلف است مالیات موضوع این قانون را قبل از ترخیص از وارد‌کنندگان کالا وصول و در پروانه‌ های گمرکی و یا فرم های مربوط حسب مورد درج نماید و اطلاعات مربوط به اشخاص حقیقی و حقوقی مشمول مقررات این قانون را حداکثر به صورت ماهانه به سازمان امور مالیاتی کشور ارائه نموده و امکان دسترسی همزمان سازمان امور مالیاتی کشور به پایگاه های اطلاعاتی ذی‌ربط را فراهم آورد.
    گمرک جمهوری اسلامی ایران مکلف است مالیات وصولی هر ماه را تا پانزدهم ماه بعد به حساب مخصوصی نزد خزانه داری کل کشور که به این منظور توسط سازمان امور مالیاتی کشور اعلام می‌گردد ، واریز نماید.
  • تبصره ۲ ماده ۲۰ – وارد کنندگان خدمات مکلفند مالیات متعلق به خدمات خریداری شده از خارج از کشور را محاسبه و پرداخت نمایند.

ماده ۲۱ قانون مالیات بر ارزش افزوده

مودیان مالیاتی مکلفند ، اظهارنامه هر دوره مالیاتی را طبق نمونه و دستورالعملی که توسط سازمان امور مالیاتی کشور تعیین و اعلام می‌شود ، حداکثر ظرف پانزده روز از تاریخ انقضاء هر دوره ، به ترتیب مقرر تسلیم و مالیات متعلق به دوره را پس از کسر مالیات هایی که طبق مقررات این قانون پرداخت کرده‌اند و قابل کسر می‌باشد ، در مهلت مقرر مذکور به حسابی که توسط وزارت امور اقتصادی و دارایی ( خزانه‌ داری کل کشور ) تعیین و توسط سازمان امور مالیاتی کشور اعلام می‌گردد ، واریز نمایند.

  • تبصره ۱ ماده ۲۱ – چنانچه مدت فعالیت شغلی مودی کمتر از مدت یک دوره مالیاتی باشد ، تکلیف مقرر در این ماده نسبت به مدت یاد شده نیز جاری می‌باشد.
  • تبصره ۲ ماده ۲۱ – اشخاص حقیقی و حقوقی که بیش از یک محل شغل یا فعالیت دارند ، تسلیم اظهارنامه و پرداخت مالیات برای هر محل شغل یا فعالیت به‌طورر جداگانه الزامی است .
  • تبصره ۳ ماده ۲۱ – در مورد کارگاه ها و واحدهای تولیدی ، خدماتی و بازرگانی که نوع فعالیت آنها ایجاد دفتر ، فروشگاه یا شعبه در یک یا چند محل دیگر را اقتضاء نماید ، تسلیم اظهارنامه واحد مطابق‌دستورالعملی‌است که توسط سازمان امور مالیاتی کشور اعلام می‌گردد.
  • تبصره ۴ ماده ۲۱ – مودیانی که محل ثابت برای شغل خود ندارند ، محل سکونت آنان از لحاظ تسلیم اظهارنامه و سایر امور مالیاتی مناط اعتبار خواهد بود.

ماده ۲۲ قانون مالیات بر ارزش افزوده

مودیان مالیاتی در صورت انجام ندادن تکالیف مقرر در این قانون و یا در صورت تخلف از مقررات این قانون ، علاوه بر پرداخت مالیات متعلق و جریمه تأخیر ، مشمول جریمه‌ای به شرح زیر خواهند بود:

  1. عدم ثبت نام مودیان در مهلت مقرر معادل هفتاد و پنج درصد ( ۷۵% ) مالیات متعلق تا تاریخ ثبت نام یا شناسایی حسب مورد؛
  2. عدم صدور صورتحساب معادل یک برابر مالیات متعلق؛
  3. عدم درج صحیح قیمت در صورتحساب معادل یک برابر مابه التفاوت مالیات متعلق؛
  4. عدم درج و تکمیل اطلاعات صورتحساب طبق نمونه اعلام شده معادل بیست‌وپنج درصد ( ۲۵% ) مالیات متعلق؛
  5. عدم درج و تکمیل اطلاعات صورتحساب طبق نمونه اعلام شده معادل بیست‌وپنج درصد ( ۲۵% ) مالیات متعلق؛
  6. عدم تسلیم اظهارنامه از تاریخ ثبت نام یا شناسایی به بعد حسب مورد ، معادل پنجاه درصد ( ۵۰% ) مالیات متعلق؛
  7. عدم ارائه دفاتر یا اسناد و مدارک حسب مورد معادل بیست و پنج درصد ( ۲۵% ) مالیات متعلق

ماده ۲۳ قانون مالیات بر ارزش افزوده

تأخیر در پرداخت مالیاتهای موضوع این قانون در مواعد مقرر ، موجب تعلق جریمه‌ای به میزان دو درصد ( ۲% ) درماه ، نسبت به مالیات پرداختت نشده و مدت تأخیر خواهد بود.

فصل پنجم – سازمان مالیات بر ارزش افزوده و وظایف و اختیارات آن

ماده ۲۴ قانون مالیات بر ارزش افزوده

سازمان امور مالیاتی کشور موظف است ظرف مدت سه ماه از تاریخ تصویب این قانون ، ساختار و تشکیلات مورد نیاز خود را از طریق وزیر امورر اقتصادی و دارایی به رئیس جمهور پیشنهاد نماید. سازمان امور مالیاتی کشور می‌تواند در ایجاد تشکیلات استانی بدون رعایت سطح تقسیمات کشوری و متناسب با توان اقتصادی هر استان ( منطقه ) اقدام نماید. این تشکیلات پیشنهادی پس از تأیید رئیس جمهور قابل اجراء خواهد بود.

  • تبصره ماده ۲۴ – به سازمان امور مالیاتی کشور اجازه داده می‌شود نیروی انسانی متخصص مورد نیاز برای اجراءاین قانون را در چهارچوب تشکیلات سازمانی مصوبب از محل نیروهای موجود و کمبود آن را از طریق برگزاری آزمون استخدامی اختصاصی ، انتخاب و استخدام نماید. سازمان امور مالیاتی کشور می‌تواند تا ده درصد ( ۱۰% ) از مجوز استخدام مذکور را ، از بین دارندگان مدرک تحصیلی دانشگاهی ، بدون انتشار آگهی و برگزاری
    آزمون به استخدام درآورد.

ماده ۲۵ قانون مالیات بر ارزش افزوده

شناسایی ، نحوه رسیدگی و تشخیص ، مطالبه و وصول مالیات ها به سازمان امور مالیاتی کشور محول می‌شود. عناوین شغلی ، شرایط احراز مشاغل ازز نظر تحصیلات و تجربه ، وظایف و نحوه انجام دادن تکالیف و تعیین اختیارات و برخورداری از صلاحیتهای هر یک از کارکنان سازمان مزبور در کشور و همچنین ترتیبات اجرائی احکام مقرر در این قانون به استثناءموادی که برای آن دستورالعمل یا آئین‌نامه پیش‌بینی شده است ، به موجب ترتیبات‌ماده ( ۲۱۹ ) قانون مالیات های مستقیم مصوب ۲۷/۱۱/۱۳۸۰ خواهد بود.

ماده ۲۶ قانون مالیات بر ارزش افزوده

در مواردی که مأموران ذی‌ربط سازمان امور مالیاتی کشور جهت رسیدگی به اظهارنامه یا بررسی میزان معاملات به مودیان مراجعه و دفاتر و اسنادد و مدارک آنان را درخواست نمایند ، ‌مودیان و خریداران مکلف به ارائه دفاتر و اسناد و مدارک درخواستی حسب مورد می‌باشند و در صورت عدم ارائه دفاتر و اسناد ومدارک مورد نیاز ، متخلف مشمول جریمه مقرر در ماده ( ۲۲ ) این قانون محسوب گردیده و مالیات متعلق به موجب دستورالعملی که سازمان امور مالیاتی کشور تعیین می‌کند ، به صورت علی الرأس تشخیص داده و مطالبه و وصول خواهد شد.

ماده ۲۷ قانون مالیات بر ارزش افزوده

مودیان موضوع این قانون می‌توانند تنظیم گزارش های حسابرسی مالیات بر ارزش افزوده خود را به سازمان حسابرسی جمهوری اسلامی ایران یا مؤسسات حسابرسی عضو جامعه حسابداران رسمی ارجاع نمایند. اشخاص مذکور در صورت قبول درخواست مودی ، مکلفند گزارش حسابرسی مالیات بر ارزش افزوده را با رعایت شرایط زیر و طبق نمونه و دستورالعملی که سازمان امور مالیاتی کشور تعیین می‌کند ، تنظیم نموده و جهت تسلیم به اداره امور مالیاتی مربوط ، در اختیار مودی قرار دهند.

  1. اظهار نظر نسبت به کفایت اسناد و مدارک حسابداری برای امر حسابرسی مالیات بر ارزش افزوده طبق مفاد قوانین و مقررات و استانداردهایی حسابداری؛
  2. تعیین مأخذ مشمول مالیات و مالیات متعلق هر دوره مالیاتی براساس مفاد این قانون و مقررات مربوط.
  • تبصره ۱ ماده ۲۷ – اداره امور مالیاتی گزارش حسابرسی مالیاتی را که با رعایت شرایط اخیرالذکر این ماده تنظیم شود ، بدون رسیدگی قبول و مطابق مقررات مربوطط برگه مطالبه صادر می‌کند. قبول گزارش حسابرسی مالیاتی هر دوره مالیاتی موکول به آن است که مودی گزارش مزبور را به همراه اظهارنامه مالیاتی دوره مزبور و یا حداکثر ظرف مدت یک ماه از تاریخ انقضاءمهلت تسلیم اظهارنامه ، تسلیم اداره امور مالیاتی مربوط نموده باشد
  • تبصره ۲ ماده ۲۷ – سازمان امور مالیاتی کشور می تواند حسابرسی مالیات بر ارزش افزوده اشخاص حقیقی و حقوقی را به سازمان حسابرسی جمهوری اسلامیی ایران یا حسابداران رسمی و مؤسسات حسابرسی عضو جامعه حسابداران رسمی واگذار نماید. در این صورت ، پرداخت حق الزحمه ، طبق مقررات مربوط به عهده سازمان امور مالیاتی کشور می باشد .

ماده ۲۸ قانون مالیات بر ارزش افزوده

به منظور ارتقاء فرهنگ مالیاتی پرداخت کنندگان مالیات و ارائه خدمات مشاوره‌ای صحیح در امور مالیاتی به مودیان مالیاتی بر مبنای قوانین و مقررات مالیاتی کشور و همچنین ارائه خدمات نمایندگی مورد نیاز آنان برای مراجعه به ادارات و مراجع مالیاتی ، نهادی به نام «جامعه مشاوران رسمی مالیاتی ایران» تأسیس می شود تا با پذیرش اعضاء ذی‌صلاح در این باره فعالیت نماید.
کلیه مراجع ذی‌ربط دولتی مکلفند پس از ارائه برگه نمایندگی معتبر از سوی مشاوران مالیاتی عضو جامعه ، در حوزه وظایف قانونی خود و در حدود مقرراتت مالیاتی با آنان همکاری نمایند.
اساسنامه جامعه ظرف شش ماه از تاریخ تصویب این قانون توسط سازمان امور مالیاتی کشور تهیه و با پیشنهاد وزارت امور اقتصادی و دارایی به تصویبب هیأت وزیران خواهد رسید.

ماده ۲۹ قانون مالیات بر ارزش افزوده

در مواردی که اوراق مطالبه مالیات یا برگه استرداد مالیات اضافه پرداختی به مودی ابلاغ می شود ،‌در صورتی که مودی معترض باشد ، می‌تواند ظرفف بیست روز پس از ابلاغ اوراق یاد شده اعتراض کتبی خود را به اداره امور مالیاتی مربوط برای رفع اختلاف تسلیم نماید و در صورت رفع اختلاف با مسؤول ذی‌ربط ، پرونده مختومه می‌گردد.

چنانچه مودی در مهلت مذکور کتباً‌ اعتراض ننماید ، مبالغ مندرج در اوراق مطالبه مالیات و یا برگه استرداد مالیات اضافه پرداختی به استثناء مواردی که اوراقق موضوع این ماده ابلاغ قانونی شده باشد ، حسب مورد قطعی محسوب می‌گردد.
در صورتی که مودی ظرف مهلت مقرر در این ماده اعتراض خود را کتباً به اداره امور مالیاتی مربوط تسلیم نماید ، ولی رفع اختلاف نشده باشد و همچنین درر مواردی که اوراق مذکور ابلاغ قانونی شده باشد ، پرونده امر ظرف بیست‌روز از تاریخ دریافت اعتراض یا تاریخ انقضاءمهلت اعتراض در موارد ابلاغ قانونی جهت رسیدگی به هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع قانون مالیات‌های مستقیم احاله می‌شود.

ماده ۳۰ قانون مالیات بر ارزش افزوده

کلیه بانک ها ، مؤسسات و تعاونی های اعتباری ، صندوقهای قرضالحسنه و صندوق تعاون مکلفند صرفاً اطلاعات و اسناد لازم مربوط به درآمد مودیان را که در امر تشخیص و وصول مالیات مورد استفاده میباشد ، حسب درخواست رئیس کل سازمان امور مالیاتی کشور به سازمان مزبور اعلام نمایند. اشخاص مزبور درصورت عدم ارائه اطلاعات و اسناد مذکور مسؤول جبران زیان وارده به دولت خواهند بود.

ماده ۳۱ قانون مالیات بر ارزش افزوده

شهرداری ها مکلفند اطلاعات موجود در پایگاه های اطلاعاتی خود مربوط به املاک ، مشاغل و سایر موارد که در امر شناسایی یا تشخیص عملکرد مالیی مودیان مورد نیاز سازمان امور مالیاتی کشور می‌باشد ، را حسب درخواست رئیس کل سازمان مذکور در اختیار این سازمان قرار داده و امکان دسترسی همزمان سازمان امور مالیاتی کشور به این اطلاعات را در پایگاه های اطلاعاتی ذی‌ربط فراهم آورند.

ماده ۳۲ قانون مالیات بر ارزش افزوده

رسیدگی به تخلفات مأموران مالیاتی ، تابع احکام مربوط به قانون مالیات های مستقیم مصوب ۲۷/۱۱/۱۳۸۰ خواهد بود. اجراءاین ماده مانع از اعمال اختیارات رئیس کل سازمان امور مالیاتی کشور ناشی از سایر قوانین نخواهد بود.

ماده ۳۳ -قانون مالیات بر ارزش افزوده

احکام مربوط به فصول هشتم و نهم باب چهارم و فصل سوم باب پنجم مواد ( ۱۶۷ ) ، ( ۱۹۱ ) ، ( ۲۰۲ ) و ( ۲۳۰ ) تا ( ۲۳۳ ) قانون مالیات های مستقیم مصوب ۲۷/۱۱/۱۳۸۰ در مورد مالیات های مستقیم و مالیات های این قانون جاری است. حکم ماده ( ۲۵۱ ) قانون مالیات های مستقیم مصوب ۲۷/۱۱/۱۳۸۰۰ در مورد این قانون جاری نخواهد بود.

فصل ششم قانون مالیات بر ارزش افزوده – سایر مقررات

ماده ۳۴ قانون مالیات بر ارزش افزوده

مودیان مشمول مالیات موضوع این قانون مکلفند از دفاتر ، صورتحسابها و سایر فرم های مربوط ، ماشینهای صندوق و یا سایر وسایل و روشهایی نگهداری حساب که سازمان امور مالیاتی کشور تعیین می‌کند ، استفاده نمایند. مدارک مذکور باید به مدت ده سال بعد از سال مالی مربوط توسط مودیان نگهداری و در صورت مراجعه مأموران مالیاتی به آنان ارائه شود.

ماده ۳۵ قانون مالیات بر ارزش افزوده

سازمان امور مالیاتی کشور موظف است طرح لازم برای توسعه ، تجهیز ، آموزش و تربیت کارکنان مالیاتی ، آموزش و ترویج فرهنگ مالیاتی از طریقق رسانه‌ ها و ساز وکارهای مناسب در سطح کشور در طول یک دوره زمانی حداکثر پنجساله را تهیه و تنظیم نماید. همچنین سازمان مذکور مجاز است ، برای اجراءاین قانون نسبت به تملک انواع دارایی‌های سرمایه‌ای ( از جمله فضای اداری و تجهیزات مورد نیاز ) اقدام نماید. دولت مکلف است اعتبار و مجوزهای مورد نیاز برای اجراءاین ماده را در لوایح بودجه سالانه کل کشور منظور نماید.

ماده ۳۶ قانون مالیات بر ارزش افزوده

بودجه سازمان امور مالیاتی کشور و واحدهای استانی ذیربط هرسال به صورت متمرکز در ردیف جداگانهای در قوانین بودجه منظور و به طورر صددرصد ( ۱۰۰% ) تخصیص یافته تلقی میشود و جهت انجام هزینه های جاری و تملک داراییهای سرمایهای ستاد سازمان و واحدهای استانی دراختیار سازمان مزبور قرار داده میشود.

ماده ۳۷ قانون مالیات بر ارزش افزوده

یک در هزار از وجوهی که بابت مالیات ، عوارض و جرائم متعلق موضوع این قانون وصول می‌گردد ، در حساب مخصوصی در خزانه به نام سازمان امور مالیاتی کشور واریز می‌گردد و معادل آن از محل اعتباری که در قوانین بودجه سنواتی منظور می‌گردد ، در اختیار سازمان مزبور قرار خواهد گرفت تا برای آموزش ، شویق و جایزه به مصرف کنندگان و مودیان هزینه نماید. وجوه پرداختی به استناد این بند از شمول مالیات و کلیه مقررات مغایر مستثنی است. یک نفر از اعضاءکمیسیون اقتصادی مجلس شورای اسلامی با تصویب مجلس شورای اسلامی به عنوان ناظر بر اقدامات سازمان امور مالیاتی کشور در این مورد تعیین می‌گردد.
وزارت امور اقتصادی و دارایی موظف است سالانه گزارشی از میزان و نحوه توزیع وجوه موضوع این ماده بین مصرف‌کنندگان و مودیان را به کمیسیونن اقتصادی مجلس شورای اسلامی تقدیم نماید.

فصل هفتم – عوارض کالاها و خدمات

ماده ۳۸ قانون مالیات بر ارزش افزوده

نرخ عوارض شهرداری ها و دهیاری ها در رابطه با کالا و خدمات مشمول این قانون ، علاوه بر نرخ مالیات موضوع ماده ( ۱۶ ) این قانون ، به شرح زیر تعیینن می‌گردد:

  1. کلیه کالاها و خدمات مشمول نرخ صدر ماده ( ۱۶ ) این قانون ، یک‌ونیم‌درصد ( ۵/۱% ) ؛
  2. انواع سیگار و محصولات دخانی ، سه درصد ( ۳% ) ؛
  3. انواع بنزین و سوخت هواپیما ،‌ده درصد ( ۱۰% ) ؛
  4. نفت سفید و نفت گاز ، ده درصد ( ۱۰% ) و نفت کوره پنج‌درصد ( ۵% ) .
  • تبصره ۱ ماده ۳۸ – واحدهای تولیدی آلاینده محیط زیست که استانداردها و ضوابط حفاظت از محیط زیست را رعایت نمی‌نمایند ، طبق تشخیص و اعلام سازمان حفاظتت محیط زیست ( تا پانزدهم اسفند ماه هر سال برای اجراء در سال بعد ) ، همچنین پالایشگاه های نفت و واحدهای پتروشیمی ، علاوه بر مالیات و عوارض متعلق موضوع این قانون ، مشمول پرداخت یک درصد ( ۱% ) از قیمت فروش به عنوان عوارض آلایندگی می‌باشند. حکم ماده ( ۱۷ ) این قانون و تبصره‌ های آن به عوارض آلایندگی موضوع این ماده قابل تسری نمی‌باشد.واحدهایی که در طی‌سال نسبت‌به رفع آلایندگی اقدام نمایند ، با درخواست واحد مزبور و تأیید سازمان حفاظت محیط زیست از فهرست واحدهای آلاینده خارجج می‌گردند. در این صورت ، واحدهای یاد شده از اول دوره مالیاتی بعد از تاریخ اعلام توسط سازمان‌مزبور به سازمان امور مالیاتی کشور ، مشمول پرداخت عوارض آلایندگی نخواهند شد.واحدهایی‌که درطی‌سال بنا به تشخیص‌و اعلام سازمان‌حفاظت‌محیط‌زیست به فهرست واحدهای آلاینده محیط زیست اضافه گردند ، از اول دوره مالیاتی بعد ازز تاریخ اعلام توسط سازمان حفاظت محیط زیست مشمول پرداخت عوارض آلایندگی خواهند بود. عوارض موضوع این تبصره در داخل حریم شهرها به حساب شهرداری محل استقرار واحد تولیدی و در خارج از حریم شهرها به حساب تمرکز وجوه موضوع تبصره ( ۲ ) ماده ( ۳۹ ) واریز
    می‌شود ، تا بین دهیاریهای همان شهرستان توزیع گردد.
  • تبصره ۲ ماده ۳۸ – در صورتی که واحدهای تولیدی به منظور ارتقاء مهارت و سلامت کارکنان خود مراکز آموزشی و ورزشی ایجاد کرده و یا در این خصوص هزینه نمایند ، با اعلام وزارت کار و امور اجتماعی می‌توانند ده درصد ( ۱۰% ) عوارض موضوع بند ( الف ) این ماده را تا سقف هزینه صورت گرفته درخواست استرداد نمایند ، در صورت تأیید هزینه‌ های مزبور توسط سازمان امور مالیاتی کشور ، وجوه مربوط قابل تهاتر یا استرداد حسب مقررات این قانون خواهد بود.
  • تبصره ۳ ماده ۳۸ – به منظور تأسیس و توسعه واحدهای آموزشی مورد نیاز در مناطق کمتر توسعه یافته ، معادل نیم درصد ( ۵/۰% ) از عوارض وصولی بند ( الف ) این مادهه در حساب مخصوص در خزانه به نام وزارت آموزش و پرورش واریز می‌گردد و معادل آن از محل اعتباری که در قوانین بودجه سنواتی منظور می‌گردد در اختیار وزارت یاد شده قرار خواهد گرفت تا توسط وزارت مزبور در امر توسعه و احداث مراکز آموزشی مورد نیاز در مناطق مزبور هزینه گردد. آئین‌نامه‌اجرائی این تبصره به پیشنهاد مشترک وزارتخانه‌ های آموزش و پرورش ، کشور و امور اقتصادی و دارایی به تصویب هیأت وزیران می‌رسد.

ماده ۳۹ قانون مالیات بر ارزش افزوده

مودیان مکلفند عوارض و جرائم متعلق موضوع ماده ( ۳۸ ) این قانون را به حسابهای‌رابطی‌که بنابه درخواست‌سازمان‌امور مالیاتی‌کشور و توسط خزانه‌ داری‌ کل‌ کشور افتتاح می‌گردد و از طریق سازمان امور مالیاتی کشور اعلام می‌گردد ، واریز نمایند. سازمان امور مالیاتی کشور موظف است عوارض وصولی هر ماه را تا پانزدهم ماه بعد به ترتیب زیر به حساب شهرداری محل و یا تمرکز وجوه حسب مورد واریز نماید:

  1. عوارض وصولی بند ( الف ) ماده ( ۳۸ ) در مورد مودیان داخل حریم شهرها به حساب شهرداری محل و در مورد مودیان خارج از حریم شهرها به حسابب تمرکز وجوه وزارت کشور به منظور توزیع بین دهیاریهای همان شهرستان بر اساس شاخص جمعیت و میزان کمتر توسعه یافتگی؛
  2. عوارض وصولی بندهای ( ب ) ، ( ج ) و ( د ) ماده ( ۳۸ ) به حساب تمرکز وجوه به نام وزارت کشور.
  • تبصره ۱ ماده ۳۹ – سه درصد ( ۳% ) از وجوه واریزی که به حسابهای موضوع این‌ماده واریز می‌گردد ، در حساب مخصوصی نزد خزانه به نام سازمان امور مالیاتی کشورر واریز می‌شود و معادل آن از محل اعتبار اختصاصی که در قوانین بودجه سنواتی منظور می‌گردد در اختیار سازمان مزبور که وظیفه شناسایی ، رسیدگی ، مطالبه و وصول این عوارض را عهده دار می‌باشد ، قرار خواهد گرفت تا برای خرید تجهیزات ، آموزش و تشویق کارکنان و حسابرسی هزینه نماید. وجوه پرداختی به استناد این بند به عنوان پاداش وصولی از شمول مالیات و کلیه مقررات مغایر مستثنی است.
  • تبصره ۲ ماده ۳۹ – حساب تمرکز وجوه قید شده در این ماده توسط خزانه داری کل کشور به نام وزارت کشور افتتاح می‌شود. وجوه واریزی به حساب مزبور ( به استثناءنحوه توزیع مذکور در قسمتهای اخیر بند ( الف ) این ماده و تبصره ( ۱ ) ماده ( ۳۸ ) این قانون ) به نسبت بیست درصد ( ۲۰% ) کلان شهرها ( شهرهای بالای یک میلیون نفر جمعیت ) بر اساس شاخص جمعیت ، شصت درصد ( ۶۰% ) سایر شهرها بر اساس شاخص کمترتوسعه‌ یافتگی و جمعیت و بیست درصد ( ۲۰% ) دهیاری‌ها بر اساس شاخص جمعیت تحت نظر کار گروهی متشکل از نمایندگان معاونت برنامه‌ریزی و نظارت راهبردی رئیس‌ جمهور و وزارت امور اقتصادی و دارایی و وزارت کشور و یک نفر ناظر به انتخاب کمیسیون اقتصادی مجلس شورای اسلامی مطابق آئین‌نامه اجرائی که به پیشنهاد مشترک وزارت امور اقتصادی و دارایی ، وزارت کشور و شورای عالی استان ها به تصویب هیأت وزیران می‌رسد توزیع و توسط شهرداری‌ها و دهیاری‌ها هزینه می‌شود. هرگونه برداشت از حساب تمرکز وجوه به جز پرداخت به شهرداری‌ها و دهیاری‌ها و وجوه موضوع ماده ( ۳۷ ) ، تبصره‌ های ( ۲ ) و ( ۳ ) ماده ( ۳۸ ) این قانون و تبصره ( ۱ )  این ماده ممنوع می‌باشد. وزارت کشور موظف است ، گزارش عملکرد وجوه دریافتی را هر سه ماه یکبار به شورای عالی استان‌ها و کمیسیون اقتصادیی مجلس شورای اسلامی ارائه نماید.

ماده ۴۰ قانون مالیات بر ارزش افزوده

احکام سایر فصول این قانون ، به استثناء احکام فصل نهم در رابطه با عوارض موضوع این فصل نیز جاری است. لیکن احکام سایر فصول ، مربوط به نرخ و ترتیبات واریز و توزیع عوارض که این فصل برای آن دارای حکم خاص است ، جاری نخواهد بود.

فصل هشتم قانون مالیات بر ارزش افزوده – حقوق ورودی

ماده ۴۱ قانون مالیات بر ارزش افزوده

حقوق گمرکی معادل چهاردرصد ( ۴٪ ) ارزش گمرکی کالاها تعیین می‌شود . به مجموع این دریافتی و سود بازرگانی که طبق قوانین مربوطه توسطط هیأت وزیران تعیین می‌شود حقوق ورودی اطلاق می‌گردد.

  •  تبصره ۱ ماده ۴۱ – نرخ حقوق ورودی علاوه بر رعایت سایر قوانین و مقررات باید به نحوی تعیین گردد که :
    1. در راستای حمایت مؤثر از اشتغال وکالای تولید یا ساخت داخل در برابر کالای وارداتی باشد؛
    2. در برگیرنده نرخ ترجیحی و تبعیض‌ آمیز بین واردکنندگان دولتی با بخش‌ های خصوصی ، تعاونی و غیردولتی نباشد؛
    3. نرخ حقوق ورودی قطعات ، لوازم و موادی که برای مصرف در فرآوری یا ساخت یا مونتاژ یا بسته‌بندی اشیاء یا مواد یا دستگاه ها وارد می‌گردد از نرخ حقوقق ورودی محصول فرآوری شده یا شیء یا ماده یا دستگاه آماده پائین‌تر باشد .
  • تبصره ۲ ماده ۴۱ – کلیه قوانین و مقررات خاص وعام مربوط به معافیت‌های حقوق ورودی به استثناء معافیت‌های موضوع ماده ( ۶ ) و بندهای ( ۱ ) ، ( ۲ ) ، ( ۴ ) تا ( ۹ ) و ( ۱۲ ) تا ( ۱۹ ) ماده ( ۳۷ ) قانون امور گمرکی مصوب ۱۷/۳/۱۳۵۰ و ماده ( ۸ ) قانون ساماندهی مبادلات مرزی مصوب ۸/۷/ ۱۳۸۴ و قانون چگونگی اداره مناطق آزاد و اصلاحات آن و قانون تشکیل و اداره مناطق ویژه اقتصادی مصوب ۱۳۸۴ و معافیت لایحه قانونی راجع به ماشین آلات تولیدی که توسط واحدهای تولیدی ، صنعتی و معدنی مجاز وارد می‌شود از پرداخت حقوق ورودی مصوب ۲۴/۲/۱۳۵۹ شورای انقلاب اسلامی ایران و معافیت گمرکی لوازم امداد ونجات اهدائی به جمعیت هلال احمر جمهوری اسلامی ایران و وزارت کشور و اقلام عمده صرفاً دفاعی کشور لغو می‌گردد. اقلام عمده دفاعی به پیشنهاد مشترک وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح و معاونت برنامه‌ریزی و نظارت راهبردی رئیس جمهور و با تصویب هیأت وزیران تعیین می‌گردد.
  • تبصره ۳ ماده ۴۱ – معادل دوازده در هزار ارزش گمرکی کالاهای وارداتی که حقوق ورودی آنها وصول می‌شود از محل اعتباراتی که همه ساله در قوانین بودجه سنواتیی کل کشور منظور می‌شود در اختیار وزارت کشور قرار می‌گیرد تا بر اساس مقررات تبصره ( ۲ ) ماده ( ۳۹ ) این قانون به شهرداری‌ها و دهیاری‌های سراسر کشور به عنوان کمک پرداخت و به هزینه قطعی منظورشود.

فصل نهم قانون مالیات بر ارزش افزوده – سایر مالیاتها و عوارض خاص

ماده ۴۲ قانون مالیات بر ارزش افزوده

مالیات نقل و انتقال انواع خودرو به استثناء ماشین های راهسازی ، کارگاهی ، معدنی ، کشاورزی ، شناورها ، موتورسیکلت و سه چرخه موتوری اعم ازز تولید داخل یا وارداتی ، حسب مورد معادل یک درصد ( ۱% ) قیمت فروش کارخانه ( داخلی ) و یا یک درصد ( ۱% ) مجموع ارزش گمرکی و حقوق ورودی آنها تعیین می شود. مبنای محاسبه این مالیات ، به ازاء سپری‌شدن هر سال از سال مدل خودرو و حداکثر تا شش‌سال به میزان سالانه ده
درصد ( ۱۰% ) و حداکثر تا شصت‌درصد ( ۶۰% ) تقلیل می‌یابد.

  •  تبصره ۱ ماده ۴۲ – دفاتر اسناد رسمی مکلفند قبل از تنظیم هر نوع سند بیع قطعی ، صلح ، هبه و وکالت برای فروش انواع خودرو مشمول مالیات ، رسید و یا گواهیی پرداخت عوارض تا پایان سال قبل از تنظیم سند ، موضوع بند ( ب ) ماده ( ۴۳ ) این قانون و همچنین رسید پرداخت مالیات نقل و انتقال ، موضوع این ماده را طبق جداول تنظیمی که توسط سازمان امور مالیاتی کشور اعلام می شود ، از معامل یا موکل اخذ و در اسناد تنظیمی موارد زیر رادرج نمایند:
    1. شماره فیش بانکی ، تاریخ پرداخت ، مبلغ و نام بانک دریافت کننده مالیات؛
    2. شماره فیش بانکی ، تاریخ پرداخت مبلغ و نام بانک دریافت کننده عوارض یا شماره و تاریخ گواهی پرداخت عوارض؛
    3. مشخصات‌خودرو شامل نوع ، سیستم ، تیپ ، شماره‌شاسی ، شماره موتور و مدل؛
    4. نام متعاملین ، کدپستی و شماره ملی و یا شماره اقتصادی متعاملین؛

    دفاتر اسناد رسمی همچنین مکلفند که فهرست کامل نقل و انتقالات انجام شده در هر ماه را حداکثر تا پانزدهم ماه بعد طبق فرم یا روشی که توسط سازمانن امور مالیاتی کشور پیش بینی خواهد شد به اداره امور مالیاتی ذی‌ربط ارسال نمایند.

  • تبصره ۲ ماده ۴۲ – دفاتر اسناد رسمی مکلفند در تنظیم وکالتنامه‌ های کلی در مورد انتقال اموال ، فروش خودرو را تصریح نمایند.
  •  تبصره ۳ ماده ۴۲ – دفاتر اسناد رسمی در صورت تخلف از مقررات تبصره های ( ۱ ) و ( ۲ ) این ماده مشمول جریمه به شرح زیر خواهند بود:
    1. در صورتی که مالیات و عوارض متعلق پرداخت نگردیده و یا کمتر از میزان مقرر پرداخت شده باشد ، علاوه بر پرداخت وجه معادل مالیات و عوارض و یا مابه التفاوت موارد مذکور ، مشمول جریمه ای به میزان دو درصد ( ۲% ) در ماه ، نسبت به مالیات و عوارض پرداخت نشده و مدت تأخیر می‌باشد. جریمه مذکور غیر قابل بخشودگی است.
    2. تخلف از درج هریک از مشخصات و موارد مذکور در بندهای ( الف ) ، ( ب ) ، ( ج ) و ( د ) تبصره ( ۱ ) ، در سند تنظیمی و ارسال فهرست طبق فرم یا روش موضوعع تبصره ( ۱ ) در موعد مقرر قانونی ، تخلف انتظامی محسوب می‌شود و مطابق قوانین و مقررات ذی‌ربط با آنان عمل خواهد گردید.
  • تبصره ۴ ماده ۴۲ –  فسخ و اقاله اسناد خودرو تا شش ماه بعد از معامله مشمول مالیات نقل و انتقال مجدد نخواهد بود. در صورتی که پس از پرداخت مالیات نقل وو انتقال ، معامله انجام نشود مالیات وصول شده با گواهی دفتر اسناد رسمی مربوط طبق ضوابطی که از طرف سازمان امور مالیاتی کشور اعلام می شود ، قابل استرداد به معامل یا موکلخواهد بود.
  • تبصره ۵ ماده ۴۲ – اولین انتقال خودرو از کارخانجات سازنده و یا مونتاژ کننده داخلی و یا واردکنندگان ( نمایندگی های رسمی شرکتهای خارجی ) به خریداران و همچنینن هر گونه انتقال به صورت صلح و هبه به نفع دولت ، نهادهای عمومی غیر دولتی ، دانشگاه ها و حوزه های علمیه مشمول پرداخت مالیات نقل و انتقال موضوع این ماده نخواهد بود.
  • تبصره ۶ ماده ۴۲ – قیمت فروش کارخانه ( داخلی ) و یا مجموع ارزش گمرکی و حقوق ورودی انواع خودروهای وارداتی که مبنای محاسبه مالیات و عوارض بندهای ( ب ) و ( ج ) ماده ( ۴۳ ) و مالیات نقل و انتقال قرار می‌گیرند ، همه ساله براساس آخرین مدل توسط سازمان امور مالیاتی کشور تا پانزدهم دی‌ماه هرسال برای اجراء درسال بعد اعلام خواهد شد. مأخذ مذکور در مورد خودروهای وارداتی از تاریخ ابلاغ قابل اجراءمی‌باشد.این مهلت زمانی برای انواع جدید خودروهایی که بعد از تاریخ مزبور تولید آنها شروع یا به کشور وارد می‌شود لازم الرعایه نمی باشد. همچنین قیمت فروش یا مجموع ارزش گمرکی و حقوق ورودی خودروهایی که تولید آنها متوقف می شود توسط سازمان یاد شده و متناسب با آخرین مدل ساخته شده تعیین می گردد.
  • تبصره ۷ ماده ۴۲ – نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران ( ادارات راهنمایی و رانندگی ) مکلف است هنگام نقل و انتقال خودروهای دولتی به اشخاص حقیقی و حقوقیی غیر دولتی ، نسخه پرداخت شده قبض مالیات نقل و انتقال مربوط را اخذ و سپس نسبت به ثبت انتقال در سوابق اقدام نماید.

ماده ۴۳ قانون مالیات بر ارزش افزوده

مالیات و عوارض خدمات خاص به شرح زیر تعیین می‌گردد :

  1. حمل و نقل برون شهری مسافر در داخل کشور با وسایل زمینی ( به استثناءریلی ) ، دریایی و هوایی پنج درصد ( ۵٪ ) بهاء‌بلیط ( به عنوان عوارض ) .
  2.  عوارض سالیانه انواع خودروهای سواری و وانت دو کابین اعم از تولید داخل یا وارداتی حسب مورد معادل یک در هزار قیمت فروش کارخانه ( داخلی ) و یا یک در هزار مجموع ارزش گمرکی و حقوق ورودی آنها.
    • تبصره ماده ۴۳ – عوارض موضوع بند ( ب ) این ماده در مورد خودروهای با عمر بیش از ده سال ( به استثناءخودروهای گازسوز ) به ازاء سپری شدن هر سال ( تا مدت ده سال ) به میزان سالانه ده درصد ( ۱۰٪ ) و حداکثر تا صد درصد ( ۱۰۰٪ ) عوارض موضوع بند مزبور این ماده افزایش می‌یابد.
  3. شماره‌گذاری انواع خودروهای سواری و وانت دوکابین اعم از تولید داخل و یا وارداتی به استثناء خودروهای سواری عمومی درون شهری یا برون شهریی حسب مورد سه درصد ( ۳٪ ) قیمت فروش کارخانه ویا مجموع ارزش گمرکی و حقوق ورودی آنها ( دو درصد ( ۲٪ ) مالیات و یک درصد ( ۱٪ ) عوارض ) .
    حکم ماده ( ۱۷ ) این قانون و تبصره‌ های آن به مالیات و عوارض این ماده قابل تسری نمی‌باشد.

ماده ۴۴ قانون مالیات بر ارزش افزوده

به پیشنهاد کار گروهی متشکل از وزیر امور اقتصادی و دارایی ( رئیس ) ، وزیر بازرگانی ، وزیر ذی‌ربط و معاون برنامه ریزی و نظارت راهبردی ریاستت جمهوری و تصویب هیأت وزیران ، وجوهی بابت صدور ، تمدید و یا اصلاح انواع کارت ها و مجوزهای مربوط به فعالیت موضوع مواد ( ۲۴ ) ، ( ۲۶ ) و ( ۴۷ ) قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت مصوب ۲۷/۱۱/۱۳۸۰ و ماده ( ۸۰ ) قانون وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین مصوب ۲۸/۱۲/۱۳۷۳ از متقاضیان دریافت و به حساب درآمد عمومی ( نزد خزانه داری کل کشور ) واریز می گردد.

ماده ۴۵ قانون مالیات بر ارزش افزوده

به دولت اجازه داده می شود بابت خروج هر مسافر از مرزهای هوایی دویست و پنجاه هزار ( ۰۰۰/۲۵۰ ) ریال و از مرزهای دریایی و زمینی مبلغ پنجاه هزار ( ۰۰۰/۵۰ ) ریال از مسافران دریافت و به حساب درآمد عمومی ( نزد خزانه داری کل کشور ) واریز نماید. تغییرات این مبالغ هر سه سال یک بار با توجه به نرخ تورم با تصویب هیأت وزیران تعیین می‌گردد.

  • تبصره ماده ۴۵ دارندگان گذرنامه های سیاسی و خدمت ، خدمه وسایل نقلیه عمومی زمینی و دریایی و خطوط پروازی ، دانشجویان شاغل به تحصیل در خارج از کشورر ( دارندگان اجازه خروج دانشجویی ) بیمارانی که با مجوز شورای پزشکی جهت درمان به خارج از کشور اعزام می‌گردند ، دارندگان پروانه گذر مرزی و جانبازان انقلاب اسلامی که برای معالجه به کشور های دیگر اعزام می شوند ، همچنین ایرانیان مقیم خارج از کشور دارای کارنامه
    شغلی از وزارت کار و امور اجتماعی ، در خصوص پرداخت وجوه موضوع این ماده ، مستثنی می‌باشند.

ماده ۴۶ قانون مالیات بر ارزش افزوده

  1. مالیات های موضوع مواد ( ۴۲ ) و ( ۴۳ ) و وجوه موضوع ماده ( ۴۵ ) این قانون به حساب یا حساب های درآمد عمومی مربوط که توسط وزارت امورر اقتصادی و دارایی ( خزانه داری کل کشور ) تعیین و از طریق سازمان امور مالیاتی کشور اعلام می‌شود ، واریز می‌گردد.
  2. وصول عوارض موضوع بندهای ( الف ) و ( ب ) ماده ( ۴۳ ) این قانون به شهرداری محل محول می‌شود و عوارض مزبور نیز به حساب شهرداری محل فعالیتت واریز می‌گردد.
  3. عوارض موضوع بند ( ج ) ماده ( ۴۳ ) به حساب تمرکز وجوه ، موضوع تبصره ( ۲ ) ماده ( ۳۹ ) واریز می‌شود تا حسب ترتیبات تبصره مزبور توزیع و هزینه گردد.
  4. مالیات و وجوه دریافتی موضوع مواد ( ۴۲ ) ، ( ۴۳ ) و ( ۴۵ ) این قانون که توسط سازمان امور مالیاتی کشور وصول می‌گردد مشمول احکام فصل نهم بابب چهارم قانون مالیات های مستقیم مصوب ۲۷/۱۱/۱۳۸۰ و اصلاحات بعدی آن است.
  5. اختلاف و استنکاف از پرداخت وجوه دریافتی موضوع بندهای ( الف ) و ( ب ) ماده ( ۴۳ ) این قانون که توسط شهرداریها وصول می‌گردد ، مشمول احکام ماده ( ۷۷ ) قانون اداره شهرداریها خواهد بود.
  6. پرداخت مالیات و عوارض موضوع ماده ( ۴۳ ) این قانون پس از موعد مقرر موجب تعلق جریمه ای معادل دو درصد ( ۲% ) به ازاء هر ماه نسبت به مدت تأخیرر خواهد بود.

ماده ۴۷ قانون مالیات بر ارزش افزوده

  1. اشخاصی که مبادرت به حمل و نقل برون شهری مسافر در داخل کشور با وسایل نقلیه زمینی ، دریایی و هوایی می‌نمایند ، مکلفند پنج درصد ( ۵% ) ) بهاء‌بلیط موضوع بند ( الف ) ماده ( ۴۳ ) این قانون را با درج در بلیط و یا قرارداد حسب مورد ، به عنوان عوارض از مسافران اخذ و عوارض مذکور مربوط به هرماه را حداکثر تا پانزدهم ماه بعد به حساب شهرداری محل فروش بلیط واریز نمایند.
  2. مالکان خودروهای سواری و وانت دوکابین اعم از تولید داخل یا وارداتی مکلفند عوارض سالیانه خودروهای متعلق به خود ، موضوع بند ( ب ) ماده ( ۴۳ ) این قانون را به نرخ یک در هزار قیمت فروش کارخانه ( داخلی ) و یا مجموع ارزش گمرکی و حقوق ورودی ( وارداتی ) بر اساس قیمت‌های مندرج در جداولی که توسط سازمان امور مالیاتی کشور اعلام می‌گردد ، محاسبه و به حساب شهرداری محل واریز نمایند.
  3. تولیدکنندگان انواع خودروهای سواری و وانت دو کابین تولید داخل ( به استثناءخودروهای سواری که به عنوان خودروهای عمومی شماره گذاری می شود ) ) مکلفند مالیات و عوارض موضوع بند ( ج ) ماده ( ۴۳ ) این قانون را در تاریخ فروش با درج در اسناد فروش از خریداران اخذ و مالیات و عوارض مذکور را حسب مقررات موضوع ماده ( ۲۱ ) به ترتیب به حساب سازمان امور مالیاتی کشور و حساب تمرکز وجوه به نام وزارت کشور که توسط سازمان امور مالیاتی کشور اعلام می‌شود ، واریز نمایند.
  • تبصره ۱ ماده ۴۷ – وارد کنندگان یا مالکان خودروهای سواری وانت دو کابین وارداتی ( به استثناءخودروهای سواری که عنوان خودرو عمومی شماره گذاری می‌شوند ) ) حسب مورد مکلفند قبل از شماره گذاری با مراجعه به ادارات امور مالیاتی شهر محل شماره‌گذاری نسبت به پرداخت مالیات و عوارض موضوع این ماده اقدام نمایند.
  • تبصره ۲ ماده ۴۷ – نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران ( معاونت راهنمایی و رانندگی ) مکلف است قبل از شماره‌گذاری انواع خودروهای سواری و وانت دوو کابین‌وارداتی به استثناءخودروهای‌سواری و عمومی درون‌شهری یا برون‌شهری ، گواهی پرداخت مالیات و عوارض را از وارد کنندگان یا مالکان حسب‌موردأخذ و ضمیمه اسناد مربوط نموده و از شماره‌گذاری خودروهای مزبور که مالیات و عوارض آن پرداخت نشده است ، خودداری نماید.
    گواهی مزبور توسط اداره امور مالیاتی پس از وصول وجوه متعلق صادر خواهد شد.

ماده ۴۸ قانون مالیات بر ارزش افزوده

به منظور تأمین هزینه اجراءبرنامه‌ های نگهداری ، بهسازی و امنیت پرواز و توسعه زیر بناها در فرودگاه ها و نیز استفاده از تجهیزات و سیستمهای‌جدید فرودگاهی و هوانوردی و امنیتی ، به شرکت فرودگاه های کشور اجازه داده می‌شود با تصویب شورای‌عالی هواپیمایی‌کشوری دو درصد ( ۲% ) قیمت فروش بلیط مسافران پروازهای داخلی را دریافت کند.

ماده ۴۹ قانون مالیات بر ارزش افزوده

آئین‌نامه اجرائی احکام مقرر در این فصل حداکثر ظرف شش ماه از تاریخ تصویب این قانون به پیشنهاد مشترک وزارتخانه‌ های امور اقتصادی و دارایی و کشور تهیه و به تصویب هیأت وزیران می‌رسد.

فصل دهم قانون مالیات بر ارزش افزوده – تکلیف سایر قوانین مرتبط و تاریخ اجراء

ماده ۵۰ قانون مالیات بر ارزش افزوده

برقراری هر گونه عوارض و سایر وجوه برای انواع کالاهای وارداتی و تولیدی و همچنین ارائه خدمات که در این قانون ، تکلیف مالیات و عوارض آنها معین شده است ، همچنین برقراری عوارض به درآمدهای مأخذ محاسبه مالیات ، سود سهام شرکتها ، سود اوراق مشارکت ، سود سپرده گذاری و سایر عملیات مالی اشخاص نزد بانکها و مؤسسات اعتباری غیر بانکی مجاز ، توسط شوراهای اسلامی و سایر مراجع ممنوع می‌باشد .

  • تبصره ۱ ماده ۵۰ – شوراهای اسلامی شهر و بخش جهت وضع هر یک از عوارض محلی جدید ، که تکلیف آنها در این قانون مشخص نشده باشد ، موظفند موارد را حداکثرر تا پانزدهم بهمن ماه هر سال برای اجراءدر سال بعد ، تصویب و اعلام عمومی نمایند.
  • تبصره ۲ ماده ۵۰ – عبارت «پنج در هزار» مندرج در ماده ( ۲ ) قانون نوسازی وعمران شهری مصوب ۷/۹/۱۳۴۷ به عبارت «یک درصد ( ۱٪ ) » اصلاح می‌شود .
  • تبصره ۳ ماده ۵۰ – قوانین و مقررات مربوط به اعطاء تخفیف یا معافیت از پرداخت عوارض یا وجوه به شهرداریها و دهیاریها ملغی می‌گردد.
  • تبصره ۴ ماده ۵۰ – وزارت کشور موظف است بر حسن اجراءاین ماده در سراسر کشور نظارت نماید.

ماده ۵۱ قانون مالیات بر ارزش افزوده

از اول ماه پس از تاریخ تصویب این قانون ، مالیات موضوع بند ( ه ) ماده ( ۳ ) قانون اصلاح موادی از قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی ، اجتماعیی و فرهنگی جمهوری‌ اسلامی‌ ایران و چگونگی برقراری و وصول‌ عوارض و سایر وجوه از تولید‌کنندگان کالا ، ارائه‌دهندگان خدمات و کالاهای وارداتی مصوب ۱۳۸۱ و اصلاحیه بعدی آن ، حذف و عوارض موضوع این بند قانون مذکور به یک و نیم درصد ( ۵/۱% ) اصلاح می‌گردد.

حکم تبصره ( ۱ ) ماده ( ۳۹ ) این‌قانون در مورد عوارض موضوع بند ( ه ) ماده ( ۳ ) قانون صدرالاشاره نیز جاری خواهد بود.

ماده ۵۲ قانون مالیات بر ارزش افزوده

از تاریخ لازم‌ الاجراءشدن این قانون ، قانون اصلاح موادی از قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی ، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران و چگونگی برقراری و وصول عوارض و سایر وجوه از تولید‌کنندگان کالا ، ارائه‌دهندگان خدمات و کالاهای وارداتی مصوب ۱۳۸۱ و اصلاحیه بعدی آن و سایر قوانین و مقررات خاص و عام مغایر مربوط به دریافت هرگونه مالیات غیرمستقیم و عوارض بر واردات و تولید کالاها و ارائه خدمات لغو گردیده و برقراری و دریافت هرگونه مالیات غیرمستقیم و عوارض دیگر از تولیدکنندگان و واردکنندگان کالاها و ارائه دهندگان خدمات ممنوع می‌باشد. حکم این ماده شامل قوانین و مقررات مغایری که شمول قوانین و مقررات عمومی بر آنها مستلزم ذکر نام یا تصریح نام است ، نیز می‌باشد.
موارد زیر از شمول حکم این قانون مستثنی می‌باشد:

  1. قانون برنامه چهارم توسعه اقتصادی ، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران ؛
  2. قانون مالیات های مستقیم مصوب اسفند ۱۳۶۶ و اصلاحیه های بعدی آن؛
  3. قانون چگونگی اداره مناطق آزاد تجاری صنعتی جمهوری اسلامی ایران مصوب ۷/۶/۱۳۷۲ ؛
  4. قانون تشکیل و اداره مناطق ویژه اقتصادی جمهوری اسلامی ایران مصوب ۵/۹/۱۳۸۴ ؛
  5. قانون مقررات تردد وسایل نقلیه خارجی مصوب ۱۲/۴/۱۳۷۳؛
  6. عوارض آزاد راه ها ، عوارض موضوع ماده ( ۱۲ ) قانون حمل و نقل و عبور کالاهای خارجی از قلمرو جمهوری اسلامی ایران مصوب ۲۶/۱۲/۱۳۷۴؛
  7. قانون نحوه تأمین هزینه اتاق بازرگانی و صنایع و معادن و اتاق تعاون مصوب ۱۱/۸/۱۳۷۲ و اصلاحات بعدی آن؛
  8. مواد ( ۶۳ ) و ( ۸۷ ) قانون وصول برخی از درآمدهای دولت مصوب ۲۸/۱۲/۱۳۷۳.
  • تبصره ماده ۵۲ – هزینه ، کارمزد و سایر وجوهی که از درخواست کننده در ازاء ارائه مستقیم خدمات خاص و یا فروش کالا که طبق قوانین و مقررات مربوطه دریافتت می‌شود و همچنین خسارات و جرائمی که به موجب قوانین و یا اختیارات قانونی لغو نشده دریافت می‌گردد ، از شمول این ماده مستثنی می‌باشد.
    مصادیق خدمات خاص ، نحوه قیمت‌گذاری و میزان بهای تعیین شده برای خدمات موضوع این تبصره به پیشنهاد دستگاه اجرائی مربوط و تصویب هیأت وزیرانن تعیین می‌گردد.

ماده ۵۳ قانون مالیات بر ارزش افزوده

تاریخ اجراء این قانون در رابطه با مواد ( ۱۸ ) ، ( ۲۴ ) ، ( ۲۵ ) ، ( ۲۸ ) ، ( ۳۱ ) ، ( ۳۵ ) ، ( ۳۶ ) ، ( ۴۲ ) و ( ۴۸ ) از تاریخ تصویب و در مورد ماده ( ۵۱ ) از اول ماه پس ازز تصویب این قانون خواهد بود و سایر مواد آن از اول مهر ماه سال ۱۳۸۷ است. سازمان امور مالیاتی کشور موظف است ظرف مهلت‌های مقرر در مواد مربوطه پس از تصویب قانون ، آئین‌نامه‌ ها ، دستور‌العملها و ضوابط اجرائی مربوط را تهیه و به تصویب مراجع ذی‌ربط برساند.

قانون ‌فوق مشتمل بر پنجاه و سه ماده و چهل و هفت تبصره در جلسه ۱۷/۲/۱۳۸۷ کمیسیون اقتصادی مجلس شورای اسلامی طبق اصل هشتاد و پنجم‌ ( ۸۵ ) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران تصویب گردید و پس از موافقت مجلس با اجراء آزمایشی آن به مدت پنج‌سال در تاریخ ۲/۳/۱۳۸۷ به تأیید شورای نگهبان رسید.

علی لاریجانی
رئیس مجلس شورای اسلامی

مالیات , مالیات بر ارزش افزوده

قدوسی
۵.۰
Sending
User Rating ۱ (۱ vote)

Leave a Reply

Sending