پژوهشکده بیمه از نگاه رئیس کل بیمه مرکزی

به گزارش بیدبرگ و نقل از اداره کل روابط عمومی و امور بین الملل بیمه مرکزی آنچه در پی می آِید مشروح سخنان محمد ابراهیم امین رئیس کل بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران است که با محور مأموریت های جدید و سیاست های نوین پژوهشکده بیمه، در آیین تودیع و معارفه روسای پیشین و جدید این نهاد پژوهشی ایراد شده است:
بسم الله الرحمن الرحیم
در این ایام ماه مبارک آرزو دارم که طاعات و عبادات همه شما مورد قبول درگاه احدیت قرار گیرد و خداوند به همگی ما توفیق بدهد با پالایش روح و جسم خود هم از برکات معنوی این ماه بهره مند شویم و هم خدمتگزاران شایسته تری برای جامعه ، کشور و نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران باشیم.
امکانات، منابع، نیروی انسانی و بودجه در ساختار نظام جمهوری اسلامی با این هدف در اختیار ما قرار می گیرد که ما ارزش افزوده ای برای این نظام تولید کنیم. ما در هر مجموعه ای که هستیم باید تلاش کنیم حتی اندکی به جلو حرکت کنیم. باید بدانیم که چگونه باید از این منابع استفاده کنیم. معیارها، چهارچوب ها، قوانین و مقرراتی برای این موضوع وجود دارد.کارگزاران نظام متعهدند که از منابع با صداقت و رعایت اصل سلامت؛ با پایبندی به مقررات و ضوابط استفاده کنند. آنها تلاش می کنند تمامی توان خود را در راستای ارتقای وضع موجود به کار ببرند. اگر پست، مقام، جایگاه و حقوقی به ما تعلق می گیرد باید تمام وقت در خدمتِ اهداف آن جایگاه تلاش کنیم و برای تحقق اهدافی بکوشیم که برای ما ترسیم شده است. این جایگاه ها و مناصب برای این نیست که ما توسعه شخصی پیدا کنیم؛ برای این نیست که مثلاً من نوعی نام خود را روی جلد صد کتاب منتشر کنم بلکه برای این است که اگر کتابی منتشر می شود در راستای اهداف توسعه ای جایگاهی باشد که مسئولیت اداره اش را به ما سپرده اند.
در ابتدای انتصابم در بیمه مرکزی به رییس پژوهشکده بیمه به طور شفاف انتظاراتی را که صنعت بیمه از پژوهشکده دارد، بیان کردم. پژوهشکده یکی از نهادهای صنعت بیمه است و بنابراین نمی تواند واگرا و بیمه گریز باشد، یعنی خودش را از صنعت بیمه دور کند و به جاهای دیگر متصل شود. منابع پژوهشکده از صنعت بیمه تامین می شود و ما بودجه پژوهشکده را به دو برابر یعنی مبلغ هفت میلیارد تومان افزایش دادیم. با این هدف که به صنعت بیمه نزدیک شود و بیشتر به درون صنعت بیمه نگاه کند و ببیند این صنعت مسائل و مشکلاتش چیست و همانطور که دکتر صفری به درستی اشاره کردند، چگونه می تواند به تصمیم سازی و تصمیم گیری در صنعت بیمه کمک کند و تصمیم سازی و تصمیم گیری را ارتقا بدهد؛ بر پایه چه چیزی، بر پایه مطالعات، پژوهش‌ها و دستاوردهای علمی و تجربیات علمی دنیا، به دلایل تحریم ارتباط رو در روی کارشناسان و مدیران صنعت بیمه با بازار بیمه دنیا قطع شده یا بسیار کم شده است. در چنین شرایطی یک جایی یک نهادی باید باشد، دنیا که متوقف نشده صنعت بیمه دنیا که درجا نمی زند، خلاقیت، نوآوری، ابتکار مرتب تزریق می کند به جامعه، بنابراین جایی باید باشد که دستاوردهای صنعت بیمه، دستاوردهای جامعه بشری را شناسایی کند، مطالعه کند، ترجمه کند، بومی سازی کند و در داخل کشور به مدیران و کارشناسان صنعت بیمه منتقل کند و مدیران و کارشناسان صنعت بیمه را به روز نگه دارد تا اینکه این تحریم‌ها برداشته و این ارتباطات دوباره برقرار شود؛ ما در عالم توهم خودمان اسیر نباشیم. من به روشنی و وضوح در همان اولین جلسه این موارد را عرض کردم. بعد گفتم که در صنعت بیمه اطلاعاتی انباشته شده که این اطلاعات اگر مورد بررسی قرار نگیرد، مورد پردازش قرار نگیرد و در چارچوب پژوهش‌های علمی و کاربردی این اطلاعات از درون شرکت‌های بیمه بیرون نیاید و مورد استفاده قرار نگیرد، مثل یک گنجینه‌ای می ‌ماند که زیر خاک مدفون است و هیچ عایدی برای صنعت بیمه ندارد، از پژوهشکده بیمه خواستم که این گنجینه‌های اطلاعاتی در درون شرکت‌های بیمه را در رشته‌های مختلف بازیابی، پردازش و تبدیل به دانش بیمه‌ای کند و در اختیار شرکت‌های بیمه قرار دهد منتها با استفاده از چه کسانی، چه نیروهایی؛ از نیروهای درون صنعت؛ پژوهشکده بیمه اگر به طور اورگانیک با بدنه کارشناسی و مدیریتی صنعت بیمه، آنهایی که به طور روزمره کار بیمه‌گری انجام می‌دهند، آنهایی که به طور روزمره با جامعه، با مشکلات و نیازهای آن، باخواسته‌هایش سر و کار دارند اگر پژوهشکده بیمه نتواند این کارشناسان، این مدیران را که ممکن است تیترهای علمی، مدارک دانشگاهی نداشته باشند ولی تجربیات عملی و عینی دارند اگر کسانی واقعا دانشگاهی هستند و کار تحقیق بلدند این یافته‌ها و این داده ها را تبدیل به یافته‌های علمی و در خدمت بهبود تصمیم سازی صنعت بیمه قرار دهند.
مسایل و مشکلات صنعت بیمه را پژوهشکده باید شناسایی کند و برایش راه حل‌های کاربردی و عینی ارائه بدهد. ارزش افزوده ای که پژوهشکده ایجاد می‌کند باید در بهبود تصمیم گیری در صنعت بیمه خودش را نشان بدهد، من مثالی عینی بزنم تا موضوع کاملا جا بیفتد و روشن شود و ببینید ما چی می‌خواهیم.
وقتی که اداره کنندگان و مدیران صنعت بیمه به این نتیجه رسیدند که نظام نظارت تعرفه‌ای و اتکایی اجباری که ابزار های نظارتی هستند خیلی کاربرد ندارند، جواب نمی دهند، رفتند به سمت حذف تعرفه‌ها و طبق الگوهای جهانی جایگزینی نظام نظارت مالی، منتها چون اینها همزمان نبودند یک گپی ایجاد شد، مشکلاتی در بازار بیمه به وجود آمد. ولی آن نظام نظارت مالی که باید جایگزین می شد توسط یک گروه پژوهشی در بیمه مرکزی که جناب آقای دکتر صفری مسئولش بودند، پیگیری شد، راه اندازی شد و در‌نهایت به یک مصوبه شورای عالی بیمه انجامید که الان ابزار نظارت مالی بیمه مرکزی است. این یعنی همان کار پژوهشی تحقیقاتی که منجر می شود به بهبود تصمیم گیری، بهبود عملکرد صنعت، کمک می‌کند که مدیران صنعت بیمه کارشان را مبتنی بر ابزارها، مکانیزم‌ها و روش‌های امتحان شده و جواب داده در دنیا پیش ببرند.
یک الگویی، یک مدلی برای نظارت مالی این پژوهشگران تهیه کردند و در اختیار بیمه مرکزی قرار دادند بیمه مرکزی هم آن را در شورای عالی بیمه تبدیل به آیین نامه کرد. این ارزش افزوده‌ای است که حاصل آن پژوهش و تحقیق و مطالعات بود. ما انتظار داشتیم کارهایی که در پژوهشکده بیمه انجام می‌شود، مطالعاتی که انجام می شود چنین فرایندی را طی کند، تمام تصمیم ‌گیری های شورای عالی بیمه مبتنی بشود بر یافته‌ها، تحقیقات و مطالعات تطبیقی و پژوهشی پژوهشکده بیمه، اگر به قضیه نگاه کنیم خیلی ساده است، خیلی نمی‌خواهیم حرفهای پیچیده ای بزنیم خیلی ساده است، یکی از دلایل انتخاب آقای دکتر صفری هم همین است ایشان در عمل و در حوزه کار نشان داده که می تواند یک پروژه علمی را به سرانجامی برساند که آن پروژه تبدیل به مصوبه شورای عالی بیمه بشود و الآن مهمترین ابزار نظارتی بیمه مرکزی است. همین الگو و مدلی که در قالب حاشیه توانگری است، اگر ما ده تا از این پژوهش‌ها و بررسی‌ها را در پژوهشکده در هر سال داشته باشیم و ده تا مصوبه که ساختار و سازمان بیمه گری را در کشور نزدیک کند به تجربه‌های جهانی، آن موقع می‌شود گفت ما موفق بودیم.
انبار درست کردن و چند میلیارد تومان کتاب در انبار گذاشتن اینها پرت منابع است. جمهوری اسلامی آلان دیگر در شرایط اقتصادی نیست که چنین پرت‌های منابعی داشته باشد.
یک موقع بررسی می کنیم، تحقیق می کنیم، پژوهش می کنیم برای اینکه یک تصمیمی را اصلاح کنیم، یک نظام تصمیم گیری را، یک شیوه کار را، و من به شما بگویم بدون ارتباط با درون صنعت بیمه، بدون ارتباط با مدیران صنعت بیمه، بدون ارتباط با کارشناسان صنعت بیمه، بدون خط گیری و جهت گیری از بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران، پژوهشکده هیچ است.
پژوهشکده یک واحد مستقل و یک جزیره نیست که ساز خودش را بزند و هرچیزی که خودش تشخیص داد که اولویت دارد، همان را پیگیری کند، منابع و امکانات را صرف کارهایی کندکه خواست بیمه مرکزی نیست. پژوهشکده بیمه یک نهاد وابسته به بیمه مرکزی و تابع نعل به نعل سیاست‌های بیمه مرکزی است.
اینکه ما بخواهیم فرار کنیم از صنعت بیمه و خودمان را وصل کنیم به جای دیگر… بله ارتباط با دانشگاه، ارتباط با مراکز پژوهشی، ارتباط با محققان و اساتید، این کار پژوهشکده است ولی پژوهشکده زیر مجموعه بیمه مرکزی و صنعت بیمه است. پژوهشکده بیمه عهده دار ماموریت‌هایی است که از سوی بیمه مرکزی به او واگذار می‌شود. پژوهشکده مجری سیاست‌هایی است که چارچوب آن را بیمه مرکزی تعیین می‌کند. مگر می‌شود منابع بیمه مرکزی در اختیار یک نهادی قرار بگیرد و این نهاد برای خودش تصمیم گیری و سیاست سازی کند و منابع را هزینه کند، بعد بگوید ما تویوتا هستیم، بنز هستیم .
در دنیای امروز بدون ایجاد ارزش افزوده، ما وجودمان، حیاتمان و کارمان بی معنی است. اگر نتوانستیم ارزش افزوده واقعی ایجاد کنیم، با ادعا، حرف، مقاله، سخنرانی چیزی تحقق پیدا نمی‌کند. ارزش افزوده واقعی وقتی ایجاد می‌شود که پژوهشکده بیمه بگوید که من این نظام تصمیم گیری، این چارچوب را در صنعت بیمه اصلاح کردم با همکاری، همیاری، مشارکت و معاضدت کارشناسان صنعت بیمه؛ ما نمی توانیم با شرکت‌های بیمه، با مدیران بیمه و با کارشناسان بیمه‌ قهر کنیم و قبله مان را یک جای دیگر تعیین کنیم و بعد فکر کنیم در خدمت صنعت بیمه هستیم؛ نه چنین چیزی اتفاق نمی‌افتد.
ما وقتی می‌توانیم در خدمت صنعت بیمه باشیم که متصل باشیم به صنعت بیمه و این اتصال یک بحث شعاری نیست. اتصال یعنی از داشته‌های آنها بهره‌مند شویم. این داشته‌ها چیه؟ صدها پرونده صدور و خسارت، به عنوان مثال در رشته آتش‌سوزی در بیمه ایران از سال ۱۳۱۴ است. اینها همه اطلاعاتی است که می‌شود تصمیم‌گیری ما را در زمینه بیمه‌نامه‌های آتش‌سوزی، از فرمش، از ساختارش از سازماندهی‌اش، از نحوه بازاریابی اش، از فروشش، از پرداخت خسارتش، همه را متناسب با داده‌های بومی این مملکت و شرکت بیمه‌ای که هشتاد سال است که در این مملکت کار می‌کند تغییر بدهد.
آیا چنین تلاشی در پژوهشکده صورت گرفت؟ ما صدتا کتاب چاپ کنیم و اسم مان را بگذاریم روی آن، چه ارزش افزوده ای برای صنعت بیمه داشت؟! صنعت بیمه سالی هفت میلیار تومان اینجا منابع می گذارد؛ این هفت میلیارد تومان چقدر ارزش افزوده ایجاد کرده است ؟
نگاهمان باید به مساله عوض شود، ما خیلی فرصت نداریم که منابع را هدر بدهیم. ما خیلی فرصت نداریم که آزمون و خطا بکنیم. اقتصاد جمهوری اسلامی به جایگاهی رسیده که باید از ریال به ریال منابع حداکثر استفاده را بکنیم. همه اینها در خدمت فرد نیست در خدمت صنعت است من امروز هستم، فردا نیستم؛ این صنعت چی، بعد از ما سوال می کنند به این صنعت چی دادید؟ داده ی شما به صنعت چیه؟ از صنعت زیاد گرفتیم، ستاده ی ما خیلی زیاده، اسم، اعتبار، آبرو، حقوق و مزایا و … چه دادیم به این صنعت؟ کدام مسیر اشتباه را اصلاح کردیم؟ کدام تصمیم‌گیری غلط را اصلاح و درست کردیم؟ جلوی کدام اتلاف منابع را گرفتیم و بهینه‌اش کردیم؟ کجا نیروهایی را که توانایی داشتند، لیاقت داشتند، شایستگی داشتند بکار گرفتیم، اینها را خارج نکردیم و نیروهای ناکارآمد را بالا نیاوردیم.
اینها چیزهایی است که این صنعت از پژوهشکده انتظار دارد و اگر ما با مدیران عامل شرکتهای بیمه ارتباط نداشته باشیم، با کارشناسان صنعت بیمه ارتباط نداشته باشیم و ارتباط مان همین باشد که فقط اینها را دعوت کنیم تو یک کلاسی بیایند، یک درسی بدهند و یک پولی به اینها بدهیم بروند، چه ارزش افزوده ای ایجاد می‌شود ؟
این ارزش افزوده از تلاقی توانایی‌های اطلاعاتی و تجربی صنعت بیمه و توانایی‌های علمی و پژوهشی پژوهشکده بیمه بدست می‌آید، این دو اگر با هم تلاقی کردند و از همدیگر تغذیه کردند حتما صنعت بیمه پیشرفت می‌کند و پیشرفت صنعت بیمه جزو ضروریات و الزامات اقتصاد کشور است. صنعت بیمه یکی از ابزارهای پیشرفت و توسعه اقتصادی کشور محسوب می شود و نمی توان ملت ایران را به خاطر ناتوانی های خود از این دستاورد بزرگ محروم کنیم.
صنعت بیمه یکی از موثرترین و کارآمدترین دستاوردهای جامعه بشری برای افزایش سطح رفاه و بهره وری مردم است. حالا ما که در این صنعت، مسئولیت داریم اگر نتوانیم این صنعت را پالایش کنیم و ارتقا بدهیم و به بهترین شکل در اختیار جامعه خود قرار ندهیم، چه ادعایی می توان کرد؟ دیگران باید کار ما را ارزیابی کنند و بگویند دستاوردهای ما چه بوده است.
کارهای زیادی انجام شده که کسی منکر آن نیست. ولی این کافی نیست. در واقع این کارها در جهت و مسیری که برای پژوهشکده بیمه تعیین شده بود، نیست. من به رییس جدید پژوهشکده هم اعلام کرده ام که خواسته های ما از پژوهشکده بیمه کاملا شفاف و روشن است و ابهامی در آن وجود ندارد. یک زمان خواسته هایی داریم که حدود آن مشخص نیست اما در این خصوص خواسته ها و مطالبات صنعت بیمه در برابر منابعی که در اختیار این مجموعه قرار می گیرد بسیار شفاف و روشن است که هم به صورت کتبی و هم شفاهی ابلاغ شده و این مطالبات باید به صورت تمام وقت ارائه شود. ما زمانی برای هدر دادن و منابعی برای تلف کردن نداریم. ما نمی توانیم نیروی انسانی ناکارآمد را تحمل کنیم. ما با تمام توانایی ها، خلاقیت ها و نوآوری ها و همچنین بهره برداری از تمامی ظرفیت های موجود – به خصوص توانایی های درونی صنعت بیمه که بر این موضوع تاکید بسیاری دارم – باید حرکت کنیم.
من نمی گویم کار پژوهشکده ایجاد ارتباط و تعامل با دانشگاه ها و مجامع علمی خارج از کشور نیست اما وقتی در همین شرکت های بیمه ای خودمان مشکلات مدیریتی، بیمه ای از فرم بیمه نامه تا مراحل صدور و محاسبات داریم و هنوز اینها را ارزیابی و آسیب شناسی نکرده ایم و به کمک آنها نرفتیم یا از توانایی های شرکت های بیمه داخلی استفاده نکردیم، رویکرد خارجی ما چندان توجیهی ندارد. ما باید از تجربیات خارجی ها در کشور خود استفاده کنیم و به گونه ای باشد که نیروهای داخلی از تحولات جهانی بی خبر نباشند.کلاس بگذاریم. دوره بگذاریم. از متخصصان و کارشناسان حرفه ای خارجی دعوت کنیم تا دانش و تجربیات آنها به ما منتقل شود و این موضوع باید جنبه عام پیدا کند.
بیمه مرکزی نمی تواند نگران باشد که سوالات به درستی طراحی یا محافظت شده یا امتحان با صحت برگزار شده این ماموریت وقتی واگذار شده دیگر نباید دغدغه بیمه مرکزی باشد. بیمه مرکزی اگر ماموریتی را بر عهده پژوهشکده می گذارد این باید صفر تا صدش همانجا انجام بشود و بیمه مرکزی که نباید لابلای آن پژوهش دنبال صفحات تکراری یا مفقود بگردد یا فصول جابجا شده کتاب را مرتب کند. اینها کار بیمه مرکزی نیست.کار پژوهشکده است. محصولات ناقص یا شتاب زده قابل قبول نیست. یعنی هیچ کار ناقصی را نمی پذیریم. نظام، دولت و صنعت بیمه دارد منابع خود را در این مسیر هزینه می کند و انتظار دارد که کار به صورت کامل و بی نقص ، چارچوب منطقی و بر اساس موازین علمی، تحقیقی و حتی اخلاقی از حیث اخلاق کار، به انجام برسد. نظام این منابع را در اختیار ما نمی گذارد که مجموعه را در اختیار خودمان بگذاریم و از آن برای رشد و ارتقای شخصی خود استفاده کنیم. نظام هر مجموعه، نهاد و سازمانی را که تاسیس کرده و منابعی برای آن در نظر گرفته هدفش این است که مزایای آن به عموم مردم برسد و در راستای توسعه و پیشرفت عموم هزینه شود. پژوهشکده بیمه باید در خدمت صنعت بیمه باشد. شرع، اخلاق، قانون و تکالیف و ماموریت هایی که برای ما در نظر گرفته شده به ما اجازه نمی دهد با کسی تعارف داشته باشیم. در هیچ کجا به ما چنین اجازه ای داده نشده که بخشی از منابع در اختیار خارج از اهداف و ماموریت های اصلی که به طور شفاف ابلاغ شده، مورد استفاده قرار بگیرد. چیزی از چشم خداوند پنهان نمی ماند. در این زمینه چیزی از چشم ما و ملت ایران هم پنهان نمی ماند چرا که ما اگر خدمتی کرده باشیم جامعه ایرانی در جای خودش قدردان فرزندان خدمتگزار خود خواهد بود و اگر کوتاهی هم کرده باشیم از چشم ناظر و تیزبین ملت ایران و بالاخص دست اندرکاران صنعت بیمه، پنهان نمی ماند. پس نباید نگران باشیم که خدمتی کرده ایم و نادیده گرفته شده یا احیانا فکر کنیم می توانیم کوتاهی های خود را پنهان کنیم. اینگونه نیست زیرا خدمات و ناخدمتی های ما همواره در پیش روی چشمان ناظرین ماست که در هر موقعیت و وضعیتی ما را رصد می کنند.
هیچ خدمتی پنهان نمی ماند و از سوی دیگر هیچ کم کاری، سوء استفاده و بهره برداری ناصحیح از منابعی که نظام در اختیار ما گذاشته نادیده گرفته نمی شود. اگر تقوا و توکل داشته باشیم و تلاش و توان خود را در مسیر خدمت گذاری صرف خواهیم کرد تا ماموریت خود را به انجام برسانیم. حالا اگر یکی دو نفر هم خدمت صادقانه ما را درک نکردند هیچ اهمیتی ندارد چون آنها ملاک و معیار سنجش خدمت ما نیستند. ملاک اصلی اکثریت و جامعه و در نهایت قادر متعالی است که تمامی اعمال ما را در ترازوی عدل خود می سنجد و متناسب با آن به ما پاداش یا کیفر می دهد.
جمع بندی
تغییر مدیریت بر اساس مباحث و سلایق شخصی نیست بلکه در راستای بهره برداری بهینه از منابع و امکاناتی است که نظام در اختیار یک مجموعه قرار می دهد. اگر نگاه و نگرش تغییر پیدا نکند و متناسب نباشد هر گونه تلاش و تغییر مدیریتی خالی از فایده خواهد بود. هیچ یک از ما مدیران استقلال شخصی نداریم. هیچ یک از مدیران کشور چنین استقلال و اختیار شخصی ندارند. همه ما در چارچوب سیاست هایی کار می کنیم که در سطح کلان طراحی و ابلاغ می شود. نمی شود فکر کنیم که مثلا من می توانم جهت سیاست ها را عوض کنم با این توجیه که خودم هستم که تصمیم می گیرم و تشخیص می دهم و هر طور دلم خواست مجموعه را اداره و منابع را هزینه می کنم. همه ما مامور به تکالیفی هستیم که به ما ابلاغ شده است. کتبی، شفاهی، در قانون و اساسنامه که متعهد و مکلفیم آن را طابق النعل و مو به مو انجام بدهیم. اگر همین تکالیف را انجام دهیم قطعا ارزش افزوده کافی برای صنعتی که در آن خدمت می کنیم، ایجاد خواهد شد و این را هم بدانیم که استقلال و خودمختاری به ما هویت و شخصیت نخواهد داد و بر عکس ظرفیت های موجود را هدر می دهد. در مجموعه است که هم افزایی اتفاق می افتد و ارزش افزوده ایجاد می شود. شما اگر چهل هزار نیروی انسانی صنعت بیمه را نادیده بگیرید چه هم افزایی ممکن است در این صنعت اتفاق بیفتد؟ اگر سی مدیر عامل شرکت های بیمه، صد و پنجاه عضو هیات مدیره و بالغ بر ششصد مدیر و کارشناس صنعت بیمه را نادیده بگیرید و تصور کنید اینها اصلا بلد نیستند کاری انجام بدهند و به پژوهشکده بیمه کمک کنند، اولین انحراف شکل می گیرد. در واقع با این نگرش، اولین انحراف رخ می دهد و ما نباید چنین اشتباه استراتژیکی را مرتکب شویم. ما موظفیم مدیریت، خلاقیت و تمامی ظرفیت های خود را در صنعت بیمه صرف کنیم و اگر هم خدمتی بکنیم باید در راستای توسعه این صنعت باشد و اگر بازخوردی هم هست باید از همین صنعت دریافت شود اما گاهی این قابلیت ها را در جای دیگری صرف می کنیم.
در مدیریت جدید باید به این بحث ها توجه جدی شود. ما فرصت زیادی برای آزمون و خطا نداریم. فرصتی نیست که از مسیر خارج شویم و دوباره برگردیم. پژوهشکده بیمه طابق النعل و به صورت صد درصد وابسته به صنعت بیمه و در خدمت صنعت بیمه و رابط بین صنعت بیمه و دانش و یافته های روز دنیاست.
پژوهش، آموزش و مطالعات کاربردی که به بهبود تصمیم گیری های صنعت بیمه کمک می کند، محصولاتی است که ما توقع داریم در پژوهشکده به میزان زیاد تولید شود. البته ادعا نمی کنیم که تا حال چنین نبوده اما انتظار داریم حداقل سالانه ده آیین نامه صنعت بیمه مبتنی بر مطالعات دقیق و کامل ، همه جانبه و بدون اشکال تدوین یا اصلاح شود و در اختیار و دستور کار شورای عالی بیمه قرار بگیرد. این همان ارزش افزوده ای است که می توان اندازه گیری کرد و مدعی شد که ما اینکار را انجام داده ایم. می شود به طور مشخص گفت این آیین نامه هایی که در سراسر کشور و شرکت های بیمه اجرا می شود همانی است که ما در پژوهشکده بیمه با دقت و مطالعات اصولی تهیه و تدوین کرده ایم.
بنابراین تکرار می کنم که خواسته ها از پژوهشکده بیمه بسیار روشن و شفاف است و هیچ پیچیدگی خاصی وجود ندارد و درکَش ابداً کار مشکلی نیست. ما نیز مثل همیشه در کنار پژوهشکده هستیم. حمایت کردیم و باز حمایت می کنیم. هر جا مخالفتی یا ناهمراهی بوده هر چند به قیمت برخورد با همکاران خود در بیمه مرکزی، از پژوهشکده بیمه حمایت کردیم و حمایت خواهیم کرد. تکلیف و وظیفه ماست که از هر حرکت مفید و سنجیده ای که در خدمت صنعت بیمه باشد، قدردان باشیم و حمایت کنیم. در مقابل، طبیعی است گزارش دهی و ارتباط بین مدیریت پژوهشکده و بیمه مرکزی باید شفاف و روشن باشد. یعنی هیچ پروژه ای نمی تواند آغاز شود، پیش برود و حرکت کند و به جمع بندی برسد و گزارش آن به طور مرتب در اختیار بیمه مرکزی قرار نگیرد.

دیدگاه خود را ثبت کنید: