نقش بیمه اتکایی در کنترل ریسک بیمه گر

۰.۵
بیمه  علت بیمه اتکایی است، یعنی بدون بیمه نیازی به بیمه اتکایی وجود ندارد. بیمه اتکایی از همان مفهوم بیمه در خصوص پراکنده کردن خطرات، هم به صورت جداگانه (یک خطر در یک زمان) و هم به صورت تشدید خطر (فاجعه‌آمیز) پیروی می‌کند.

به گزارش بیدبرگ و نقل از سایت آیین، به قلم علی زین ساز کارشناس اتکایی بیمه ملت با عنوان «نقش بیمه گران اتکایی در توسعه و رشد اقتصادی»، به شرح ذیل است:

تقریباً هر تلاش انسانی، مشمول برخی ریسک‌ها است، اما برخی از آن‌ها خطرناک ترند. بیمه گران اتکایی حفاظت مشابهی را برای بیمه گران فراهم آورده و اصولاً وجود بیمه اتکایی به دلیل وجود بیمه است.

بیمه  علت بیمه اتکایی است، یعنی بدون بیمه نیازی به بیمه اتکایی وجود ندارد. بیمه اتکایی از همان مفهوم بیمه در خصوص پراکنده کردن خطرات، هم به صورت جداگانه (یک خطر در یک زمان) و هم به صورت تشدید خطر (فاجعه‌آمیز) پیروی می‌کند.

بنابراین بیمه اتکایی، نقشی حیاتی در صنعت بیمه دارد. این نقش‌ها را می‌توان تحت چهار عنوان خلاصه نمود:
• فراهم کردن ظرفیت
• ایجاد ثبات
• تقویت مالی
• بسیج منابع مالی برای سرمایه‌گذاری

ظرفیت

شرکت‌های بیمه اتکایی با هدف ارائه ظرفیت بیمه اتکایی از طریق بیمه‌گری اتکایی آغاز به کار کردند. در هر شاخه‌ای از بیمه، ریسک‌هایی وجود دارند که به دلیل اندازه یا ماهیت آن‌ها، شرکت بیمه قادر به نگهداری آن نزد خود نمی‌باشد. از این دست ریسک‌ها بسیارند، هواپیماهای مسافربری به عنوان نمونه‌ای از آن‌ها هستند. این ریسک‌ها فراتر از حدی است که برای پذیرفتن تعهد از سوی یک شرکت بیمه عاقلانه به نظر برسد و لازم است که شرکت از بیمه اتکایی استفاده نماید. شرکت‌های بیمه می‌بایست ریسک را در بازارهای بین‌المللی بیمه اتکایی توزیع نمایند، این بدان معنی است که شرکت‌های بیمه به نوعی مجبور به صادرات پول به خارج از کشور شده که بخش بزرگی از پرداخت هر کشور برای خدمات بین‌المللی است.

 

کل حق بیمه قبولی اتکایی غیراجباری موجود در بازار ایران در سال ۹۲ حدود ۴۰۰ میلیارد تومان بود. وجود بیمه گران اتکایی قوی در داخل کشور، مانع از خروج این جریان پول نقد می‌گردد، گرچه خود این شرکت‌ها نیز می‌بایست جهت توزیع جهانی ریسک که اصل بیمه اتکایی است، خود را نزد بیمه گران اتکایی بین‌المللی و معتبر بیمه نمایند که هم اکنون این امر به دلیل وجود تحریم‌ها با مشکلات زیادی متوجه است. از طرف دیگر بیمه گران اتکایی داخلی می‌توانند با کسب ریتینگ و پذیرش ریسک از سراسر دنیا، برای کشور درآمدزایی ارزی نیز داشته و اقدام به سرمایه‌گذاری آن در داخل کشور نمایند که این امر نیز به رفع تحریم‌ها گره خورده است. بنابراین شرکت‌های بیمه اتکایی ظرفیت های اتکایی را در جهت پذیرش و نگهداری ریسک‌های بزرگ‌تر توسط شرکت‌های بیمه ‌ایجاد کرده‌اند.
با نگاهی به بازار بیمه ‌ایران و باملاحظه رشد ۹ درصدی تعداد بیمه نامه های صادره کل بازار در سال ۹۲ می‌توان نتیجـه گرفت بخش عمده رشد ۲۳ درصدی حجم حق بیمه بازار مربوط است به تأثیرات تورمی منجر به افزایش میزان تعهدات و مبالغ بیمه‌شده به ویژه در رشته های شخص ثالث اتومبیل، درمان تکمیلی و تا حدودی بیمه های اموال.

 

حق بیمه تولیدی کل بازار

 

شایان‌ذکر است بیمه های شخص ثالث و مازاد با ۱۵ درصد، بیمه های زندگی ۳۵ درصد و درمان با ۴۲ درصد تأثیر وزنی بالایی در رشد سالیانه حق بیمه بازار را به خود اختصاص داده اند که هیچ‌کدام متقاضی پوشش های اتکایی غیراجباری نیستند.
در سال ۹۱ نیز شیب تند کاهش سهم بازار رشته های متقاضی پوشش های اتکایی غیراجباری، تداوم داشت به نحوی که سهم بازار این رشته ها از حدود ۱۷ درصد در سال ۱۳۸۸ به ترتیب در سال ۸۹ به کمتر از ۱۵ درصد، در سال ۹۰ به حدود ۵/۱۲ درصد و در سال ۹۱ به حدود ۴/۱۰ درصد کاهش یافته است.
ظرفیت قبولی اتکایی کل صنعت بیمه در حدود ۱۲۴۰ میلیارد تومان است؛ بعلاوه می بایست مبلغ ۴۵۶ میلیارد تومان به عنوان ظرفیت قبولی بیمه مرکزی را نیز به این مبلغ اضافه نمود.

ایجاد ثبات

شرکت‌های بیمه اتکایی از طریق ملایم سازی و جذب اثر حاصل از زیان‌های بزرگی که می‌تواند نتایج بدی را برای شرکت‌های بیمه به همراه داشته باشد به ایجاد ثبات در صنعت بیمه و اقتصاد داخلی می‌پردازند. بیمه گران اتکایی خود را با حل و فصل و تسهیل بازگشت تولید به صنایع خسارت‌دیده و دیگر کسب و کارهای درگیر به اثبات رسانده‌اند. نوسانات وسیع در نتایج یک شرکت بیمه می‌تواند برای تصویر آن در ذهن مردم بسیار مخرب بوده و موجب نگرانی سهامداران شود، که در این موقعیت، بیمه گران اتکایی نقش کلیدی خود را نشان می‌دهند.

 

جنبه‌های مالی

نقش اصلی دیگر بیمه‌های اتکایی در جنبه تأمین مالی آن می‌باشد. یکی از معیارهایی که توسط نهادهای نظارتی برای کنترل شرکت‌های بیمه استفاده می‌شود، اندازه‌گیری توانگری مالی است. این مقدار با استفاده از نسبت مبلغ سرمایه موجود به مبلغ سرمایه الزامی محاسبه می‌شود. اگر این مقدار از حد معینی پایین تر باشد، شرکت‌های بیمه با اخطار از طرف ناظر بازار مواجه شده یا از فعالیت بیمه‌ای بازداشته می‌شوند. با واگذاری حق بیمه ها به شرکت بیمه اتکایی، شرکت بیمه مستقیم، به طور خودکار حاشیه توانگری مالی خود را افزایش می‌دهد.

 

دیدگاه خود را ثبت کنید: