نقش بیمه در کاهش خسارات و تصادفات

افزایش روزافزون سوانح و حوادث حمل‌ونقل جاده‌ای و خسارات مالی و جانی ناشی از آن‌ها در زمره مهم‌ترین چالش‌هایی است ۴ که توجه و تعمق تحلیل گران این صنعت را بیش‌ازپیش می‌طلبد. در راستای بررسی و تحلیل این معضل، سازمان‌های مختلفی از سطوح مختلف در افزایش ایمنی نقش داشته که در این میان شرکت‌های بیمه از پتانسیل و نقش به سزایی در کاهش سوانح و حوادث برخوردار هستند و اغلب نقش آن‌ها به‌صورت غیرمستقیم هست. به‌طوری‌که روش‌هایی که شرکت‌های بیمه می‌توانند از آن طریق سبب کاهش تصادفات گردند فراتر و پیچیده‌تر از آن چیزی است که در نگاه اول به چشم می‌آید، هدف این مقاله آرایه پیشنهاد‌ها و راهکارهایی به‌منظور جلب مشارکت بیشتر شرکت‌های بیمه در کاهش خسارات و تصادفات جاده‌ای هست. در این راستا به بررسی نقش شرکت‌های بیمه در کاهش تصادفات جاده‌ای درزمینهٔ ایمنی را ه ما پرداخته و با توجه به وضعیت موجود در کشور، راهکارها و پیشنهاد‌هایی را که موردنیاز صنعت حمل‌ونقل جاده‌ای هستند، آرایه می‌گردد.

نقش بیمه در جبران خسارات ناشی از حوادث طبیعی

همان‌طوری که همگان شاهدیم در زندگی روزمره افراد، احتمال وقوع خطراتی وجود دارد که گاها رخ می‌دهد و باعث زیان‌های مالی و جانی آنان می‌شود. خطرات و حوادث را همیشه نمی‌توان پیش‌بینی کرد و همیشه نیز نمی‌توان با آن مقابله و یا به. تنهایی از عهده خسارات آن برآمد شدت و گسترش این زیان‌ها و صدمات گاهی آن‌قدر وسیع است که همه هستی اشخاص را نابود می‌کند. از طرفی حوادث طبیعی مثل زلزله، سیل، طوفان و آتش‌سوزی تبعی آن‌ها و… هر از چند گاهی بدون پیش‌بینی قبلی، زندگی ما را عملاً تهدید می‌کند حوادثی مثل سونامی ژاپن، زلزله ترکیه یا طوفان و سیل اروپا و آتش‌سوزی‌ها  و موارد مشابه در جای‌جای کشورمان همانند زلزله متعدد تأسف‌بار آذربایجان شرقی (و هزاران حوادث و سوانح طبیعی که درمجموع همه‌روزه یا شاهد آن هستیم و یا خبر آن را می‌شنویم که همنوعان گریبان گیر آن. شده‌اند در نظر بگیرید:

۵ حادثه‌ای عظیم مثل زلزله یا طوفان و سیل اتفاق می‌افتد، سازمان‌های امدادرسانی اقدامات نجات و کمک‌های اولیه را انجام می‌دهند، با توجه به توان انجام عملیات، مصدومان نجات می‌یابند و آتش خاموش می‌شود و سیل و زلزله یا طوفان آرام می‌گیرد، سپس تا چشم می‌بیند خسارت‌های مالی و جانی است که. برجای‌مانده است.

انتظارات متوجه دولت می‌شود و چشم‌ها و گوش‌ها متمرکز اقدامات. دولت تصور نمایید:

-مهار کردن گسترش خسارت

-نجات افراد حادثه‌دیده از محل وقوع حادثه

-درمان صدمات جانی افراد به‌صورت اورژانسی

-تأمین تغذیه حادثه دیدگان – اسکان موقت حادثه دیدگان

– تأمین مایحتاج اولیه

-تأمین بهداشت

-جمع‌آوری و رفع ضایعات و خرابی‌های بجا مانده

– ساخت‌وساز بناهای جدید جهت اسکان دائمی حادثه دیدگان

– تأمین کلیه لوازم زندگی

– چگونگی تملک دائمی اماله

با اندکی تأمل و مراجعه به سوابق، واضح است که بودجه‌های پیش‌بینی‌شده دولتی در کشور ما برای حوادث غیرمترقبه محدود بوده و به‌تنهایی قادر به تحمل و جبران چنین خساراتی نخواهدبود دولت با توجه به بودجه پیش‌بینی‌شده، اقدام به تأمین حادثه دیدگان و زیان دیدگان می‌کند ولی هیچ‌وقت اقدامات و کمک‌های دولتی به آن اندازه نبوده که تأمین و آرامش خاطر اولیه را  در کمترین فرصت برای زیان دیدگان فراهم آورد در کنار کمک‌های دولتی طبیعی است که در چنین پیش آدم‌هایی، دول دیگر کشورها و افراد جامعه به‌منظور یاری‌رساندن وامداد به حادثه دیدگان وارد عرصه می‌شوند.

این واکنش جهانی و افراد جامعه که وظیفه انسانی و پسندیده‌ای است بیشتر تا مرحله اسکان اولیه حادثه‌دیدگان را تا حدی پوشش می‌دهد و مرحله مهم ادامه زندگی برای بازماندگان، بازسازی اماکن و ۶ تجهیز لوازم کار وزندگی فرامی‌رسد و آن مساعدت‌های به عمل. آمده نیز اورژانسی و ناکافی بودن خود را نشان می‌دهند امروز روش دیگری که بر اساس آن تدابیر لازم برای حمایت از افراد نیازمند و حادثه‌دیده اندیشیده شده است. در این روش اعضای جامعه از آنجائی که ممکن است همواره در معرض خطرات و قرار گیرند، با یا آسیب‌های مختلف حوادث طبیعی یا انسان‌ساز پرداخت مبالغی اندک به شرکت‌های بیمه) حق بیمه (پوشش‌های حمایتی لازم و کافی را برای شرایط بحرانی فراهم می‌سازند، به راین اساس افراد نیازمند و حادثه‌دیده احساس می‌کنند رفع نیاز و تأمین موجود، حاصل دوراندیشی خود آن‌ها است و آن را. مغایر باشخصیت اجتماعی و کرامت خود تلقی نمی‌کنند در جوامعی که مردم بافرهنگ بیمه آشنایی کافی دارند و صداقت مؤسسات بیمه را لمس کرده‌اند، همه نوع خطرات از این قبیل را تحت پوشش بیمه‌ای قرار می‌دهند و بنابراین هر عضو جامعه، امور روزانه خود را بدون ترس و هراس از خطرات گوناگون انجام می‌دهند و با آرامش خیال به توسعه فعالیت خود می‌پردازند متأسفانه در کشور ما فرهنگ بیمه جایگاه خود را نیافته است و بعضی‌اوقات فقر فرهنگ بیمه‌ای افراد موجب خرید پوشش بیمه‌ای ناکافی و به‌تبع آن با عدم جبران خسارت کامل زیان دیدگان از سوی شرکت‌های بیمه مواجه می‌شوند و بجای انتقاد از خویش از مؤسسات بیمه گله‌مند‌می شوند.

از طرفی صنعت بیمه نیز در ایران نتوانسته است رضایت عمومی از خدمات بیمه و.اعتماد عمومی به شرکت‌های بیمه را کسب نماید شرکت‌های بیمه به شکلی مجریان اداره امور صندوق‌های تعاونی بیمه می‌باشند که حق بیمه‌های اندک مردم را جمع‌آوری و در زمان بروز حادثه در وجه خسارت دیدگان تحت پوشش پرداخت و یا. خسارات آنان را با جایگزینی جبران می‌کنند می‌توان گفت شرکت‌های بیمه با پرداخت خسارت به شخص یا مشکلات کاهش تأثیرات منفی اقتصادی و روحی خسارت به مجموعه‌ای موجب افراد و در بهترین شرایط، آنان را در شرایط اولیه اقتصادی فعالیت‌های روزمره و قبل از وقوع خسارت قرار می‌دهد و جریان عادی را استمرار بخشیده و از توقف روند امرارمعاش و تولید. در اقتصاد فردی و اجتماعی پیشگیری می‌نماید.

با توجه به اینکه:

۱- در حادثه سیل سال ۱۳۸۶ منطقه شمال کشور، خسارت در حدود -۱ ۷ میلیارد و بودجه حوادث غیرمترقبه کشور) در تبصره ۸۲۱ ۳ چیزی حدود ۶۸۸ میلیارد دلار بود و افرادی که ) بودجه سال ۱۳۸۶ پوشش بیمه‌ای داشتند جمعاً در حدود ۱ میلیارد دلار از شرکت‌های بیمه دریافت داشتند. به عبارتی اگر دولت تمامی بودجه حوادث غیرمترقبه را هزینه کند با پرداختی از سوی صنعت بیمه باز. هم مبلغ ۲۰۸ میلیارد دلار کسری جبران خسارت داریم با عنایت به قدرت خرید مردم، کمک‌های مردمی نیز چشم‌گیر

۲- نبوده و از طرف دیگر نتیجه سوء کمک‌های ترحم‌آمیز در جامعه،. این منبع را نیز نمی‌توان تکیه‌گاهی مناسب دانست پس چنین به نظر می‌آید که صنعت بیمه خود را بشناساند و جامعه نیز آن را باور و به آن یقین کند و بیمه حوادث طبیعی را. گسترش دهیم در کشور ما به نظر می‌رسد که بیمه حوادث طبیعی ابتدا با وضع مقرراتی به‌صورت اجباری اعمال شود. البته با در نظر گرفتن قدرت خرید افراد فقیر و کم‌درآمد جامعه که دولت می‌تواند متقبل خسارت شود به از منبعی که می‌خواهد بعد از وقوع حوادث صورت کمک در اختیار افراد کم‌درآمد جهت خرید بیمه حوادث. بگذارد با این روش سهم بزرگ جبران خسارت به شرکت‌های بیمه واگذار خواهد شد و در حقیقت با این عمل هم افراد جامعه و هم اقتصاد جامعه و همچنین اقتدار مالی دولت در مواقع بروز حوادث غیرمترقبه بیمه می‌شوند. این امر از طریق کانال‌های وزارت مسکن و شهرسازی، وزارت صنایع و معادن، شهرداری‌ها و فرمانداری‌ها و سایر سازمان‌های ذیصلاح قابل‌اجراست لذا شایسته است مسئولان ذی‌ربط با بررسی واقع‌بینانه احتمال بروز حوادث و سوانح طبیعی و آثار و میزان خسارت وارده در مناطق متراکم و با توجه به آثار حیاتی آن در عوامل اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی کشور، به اتخاذ تدابیر لازم برای تأمین مناسب و مطلوب پوشش‌های بیمه‌ای موردنیاز پرداخته و اقدامات مقتضی برای فراهم آوردن آمادگی‌های لازم به عمل آورند.

تهیه کننده: غالم رضا روحی پور رودسری

نظرات: