ضعف سرمایه گذاری در ایجاد نظام یکپارچه بیمه ای

باید تفکر تمرکزداده ای در صنعت بیمه ایجاد شود و باید بودجه خوبی برای این کار در نظر گرفته شود و تزریق شود که به دلیل گردش مالی این پول شرکت‌های فناوری زیادی به این سمت حرکت می‌کنند. عوامل صنعت بیمه دیرتر می‌خواهند به شفافیت اطلاعات دست یابند. یکی از مشکلات ما در حوزه شخص ثالث این است که مکان زیستی راننده با تغییر و جابه‌جایی مشخص نیست این مکانیزم‌ها باید در کشور ما نیز عملیاتی شود.

 

به گزارش بیدبرگ و نقل از ریسک نیوز،ریسک نیوز، آزاده محسنی _ یافته های تحقیقات جدید نشان می دهد مدیران ارشد صنعت بانک و بیمه در جهان مشغول سرمایه گذاری در بخش فناوری اطلاعات جهت افزایش رشد و سهم بازار خود هستند و  معتقدند به دلیل خلق داده های جدید با تغییرات فوری در آینده مواجه خواهند شد. همچنین اعتقاد دارند :تغییر رفتار مشتریان فرصت های بیشماری را برای بیمه گران و بانکداران ایجاد می کنند که تحلیل این تغییرات رفتاری بدون بهره گیری از فناوری اطلاعات و داشتن تمرکز داده ای امکان پذیر نیست در این راستا بررسی و مقایسه فرایند رشد فناوری اطلاعات در صنعت بانک و بیمه کشور ضروری به نظر می رسد.

عبدالحمید منصوری ، پیش کسوت حوزه طراحی نرم‌افزار و مدیرعامل شرکت «سبت» (سامانه‌های مقیاس بزرگ توسن) که سال های زیادی را در عرصه بانکداری الکترونیک فعالیت کرده و از نزدیک با فرازو فرود های مسیر توسعه فناوری اطلاعات در صنعت بانکی آشناست ،معتقد است، برای رشد فناوری اطلاعات در صنعت بیمه باید از سوی نهاد حاکمیتی در زمان مناسب تزریق مالی انجام می‌شد این در حالی است که از آنجا که بودجه مناسبی صرف نمی‌شود بخش خصوصی ترغیب نمی‌شود که در این راستا حرکت کند. به گفته وی گویا عوامل صنعت بیمه دیرتر می‌خواهند به شفافیت اطلاعات دست یابند.

منصوری سامانه یکپارچه بیمه‌ای را یک سیستم متمرکز منطقی می داند که تمام ذینفعان و حتی نمایندگان شرکت‌های بیمه‌ را دربر می‌گیرد.وی طی این مصاحبه با بررسی اینکه چگونه فناوری اطلاعات می تواند  به اجرای صحیح  قانون بیمه  شخص ثالث کمک کند، تاکید دارد: “یکی از مشکلات کشور ما این است که مکان زیستی راننده با تغییر و جابه‌جایی مشخص نیست این مکانیزم‌ها باید در کشور ما نیز عملیاتی شود.”

مشروح مصاحبه تفصیلی پایگاه خبری ریسک نیوز با عبدالحمید منصوری از پی می آید:

ریسک نیوز: روند توسعه خدمات الکترونیک و توجه در بکارگیری فناوری های نوین در مقایسه بین صنعت بانک و بیمه را چگونه ارزیابی می کنید؟

– اولین تحول نظام بانکی کشور سال ۷۱ در زمان مرحوم دکتر نوربخش بود که بر این اساس شرکتی به نام خدمات ملی انفورماتیک و پس از آن شرکت خدمات انفورماتیک و مجموعه‌های وابسته به آن ایجاد شد در آن زمان حاکمیت حرکت مناسبی را انجام داد به طوری‌که دکتر نوربخش دو پروژه مهم را در کشور دنبال کرد سیستم اطلاعات مالیاتی کشور و دیگری سیستم بانکی که مصوباتی برای بازنگری و تحول در این دو حوزه انجام شد که می توان گفت این تحولات در راستای برقراری شفافیت و عدالت نسبی صورت پذیرفت.

در آن زمان ۱۰۰ میلیون دلار بودجه جهت تحول نظام بانکی کشور قرار داده شد به اعتقاد من جدای از اینکه این پول درست خرج شد یا نشد که این مبحث جداگانه‌ای است اما به هر حال بودجه قابل قبولی وارد چرخه شد و حرکت بزرگی را در صنعت بانکداری ایجاد کرد و بدون شک جامعه بانکی را به تحرک واداشت البته این بودجه تا زمانی که حاکمیت دولتی و مقاومت بانک‌های سنتی وجود داشت و به عبارتی تا زمانی که شرکت خدمات می‌خواست با اقتدار امور را جاری کند، هفت سال طول کشید تا در سیستم بانکی به جریان بیفتد به طوری‌که تدریجا از یک طرح تحول به جاری متمرکز رسید.

در طرح تحول قرار بود اول نظام بانکی و سپس ابزارها تغییر کند اما بیشترین تغییرات روی ابزارها متمرکز شد که به هر حال به سیستم جاری متمرکز رسیدیم که این حساب جاری متمرکز در سال ۷۵ اولین‌بار در بانک ملی کلید زده شد.

حال اگر بخواهیم به‌کارگیری فناوری‌های نوین را در صنعت بیمه بررسی کنیم و در ضمن مقایسه‌ای هم با سیستم بانکی داشته باشیم توجه به این نکته ضروری است که در صنعت بیمه باید از سوی نهاد حاکمیتی در زمان مناسب تزریق مالی انجام می‌شد تا حرکت تحول در فناوری اطلاعات جریان یابد. وقتی پول گردش پیدا کند مسلما سرمایه‌گذاران زیادی دنبال این پول حرکت می‌کنند.

وقتی دولت در نظام بانکی ۱۰۰ میلیون دلار بودجه قرار داد مطمئنا سرمایه‌گذاران بخش خصوصی هم می‌توانستند افقی را برای ادامه راه مجسم کنند و مسلما وارد می‌شدند و شروع به کار می‌کردند در حالیکه این تفکر در صنعت بیمه هیچ‌گاه مشاهده نشده است.

 علت اصلی ضعف نرم‌افزارهای بیمه چیست؟

– در واقع علت اصلی کمبود بودجه است. در پیاده‌سازی نرم‌افزارهایی از ۲۰ تا ۵۰ میلیارد هزینه می‌شود به عبارتی سیستم بانکی وقتی مزایای استفاده از فناوری نوین که به دنبال آن شفافیت اطلاعات و عدالت و تسریع در امور را به دنبال داشت، مشاهده کرد خودبه‌خود ترغیب شد تا در این راه گام بردارد ولی در بیمه متاسفانه این اشتیاق دیده نمی‌شود و حرکاتی هم که تاکنون صورت گرفته از آنجا که پول مناسبی و بودجه مناسبی صرف نمی‌شود بخش خصوصی ترغیب نمی‌شود که در این راستا حرکت کند.

 در واقع تفکر گذار از روش‌هذای سنتی به سمت روش‌های نوین سبب شد در نظام بانکی بودجه‌های مناسب صرف تحول در فناوری اطلاعات شود که متاسفانه این تفکر در صنعت بیمه کمتر دیده شده است.

– به این علت است که تمام صنعت بیمه دیرتر می خواهند به شفافیت اطلاعات دست یابند به عبارتی در زمان صدور بیمه‌نامه برای جذب پول حرکت می‌کند اما از آنجا به بعد، گویا صنعت دوست دارد جریان شفافیت اطلاعات با تاخیر انجام شود. به طور مثال شرکت‌هایی که سهامی عام هستند از زمان برگزاری مجمع تمایل دارند ۸ ماه دیرتر پول را به سهامداران بدهند و به عبارتی از همه زمان‌های قانونی که در اختیار دارند برای این تاخیر استفاده می‌کنند در حالی که نظام‌های بانکی کامپیوتری شده است به طوری‌که وقتی ۲۹/۱۲ تراکنش‌ها بسته می‌شود ، تنها تعدیل‌های مالی صورت می‌گیرد و برخی بانک ها مجمع‌های آنها آخرهای فروردین و اوایل اردیبهشت است در صنعت مالیاتی کشور هم وقتی تکنولوژی  وجود نداشت این تاخیرها و مدت زمان ها برای جمع آوری اسناد مالی لازم بود.

البته در شرکت‌ها نیز همه از سیستم‌های کامپیوتری استفاده می‌کنند اما این سوال مطرح می‌شود که چرا هنوز تحول در زمان‌بندی‌ها ایجاد نشده است و چرا هنوز زمان‌بندی‌ها پایین‌تر نیامده تا شفافیت داده‌ای ایجاد شود و به عبارتی نظام مجبور شود که به طور مثال تا اردیبهشت تراز کشور بسته شود.

در صنعت بیمه هم تاخیر در زمان‌بندی‌ها زیاد است از زمانی که بیمه‌گذار برای درخواست یک بیمه‌نامه ثبت‌نام می‌کند شفافیت و زمان‌بندی خوب است اما از آنجا به بعد گویا ذات صنعت بیمه به‌گونه‌ای است که شفافیت نداشته باشد

البته عامل تورمی هم سبب تاخیر در پرداخت بدهی می‌شود و در صنعت بیمه هم کاملا مشهود است.

 پویایی جریان گردش اطلاعات و روش‌های نوین مدیریتی در صنعت بیمه به دلیل حاکمیت تفکر دولتی مشاهده نمی‌شود و در مقایسه با صنعت بانکی ضعیف است.

– زمانی من در شرکت داده‌پردازی بودم و با اغلب مسئولین بانکی کشور تعامل داشتم در آن زمان وقتی می‌خواستیم ۱۰۰ عدد خودپرداز یا ۲۰۰ عدد کارتخوان فروشگاهی بفروشیم حدود ۸ ماه طول می‌کشید چون تفکر هیات‌ مدیره بانک روی مثلا ۵۰ خودپرداز بود ولی وقتی بانک‌های خصوصی وارد شدند همه چیز متحول شد چون بانک‌های خصوصی چاره‌ای نداشتند که از فناوری‌های نوین بهره جویند . مگر یک بانک خصوصی چقدر سرمایه داشت که بخواهد مثلا ساختمان بخرد .البته طبق استانداردها و قوانین محدودیت‌هایی هم داشتند. در واقع بانک‌های خصوصی مدل را تغییر دادند و حتی چیدمان شعبه‌ها را متحول کردند هدف این بود که به مشتری سرویس خوب ارایه بدهند و بسیاری از بانک‌های خصوصی هم شمار تراکنش‌های غیرشعبه‌ای را در دستور کار قرار دادند. بانک‌های خصوصی برای ماندن در فضای بانکی چاره‌ای نداشتند جز اینکه مشتری‌مداری را سرلوحه کار خویش قرار دهند و در این راستا حرکت در مسیر به‌کارگیری فناوری اطلاعات به لحاظ هزینه‌ای برایشان به صرفه‌تر بود زیرا پول یک شعبه را خرج کارهای فناوری می‌کردند پس بانک‌های خصوصی برای اینکه از بازار عقب نمانند و علاوه بر این فشارهای مشتریان و لزوم پاسخ به نیازهای مشتری آنها را به این سمت سوق داد.

در آن زمان در یکی از بانک‌های خصوصی آماری گرفته شد و مشخص گردید ۱۰۰ خودپرداز که در این بانک به کار گرفته شده است با مبنا قرار دادن تراکنش‌های برداشت و انتقال بدون در نظر گرفتن موجودی، معادل با ۱۰۰ شعبه فیزیکی تراکنش داشته است در آن زمان متوسط خرید یک شعبه فیزیکی حدود ۴ میلیارد تومان بود و کارکنان یک شعبه هزینه ۳۰ ساله برای بانک دارد اگرچه در جاهایی ممکن است ارزش خود ساختمان به مرور افزایش یابد و به عنوان یک سرمایه‌گذاری نگاه می‌شود اما به هر ترتیب در دستگاهی مانند خودپرداز هزینه پرسنل و شخص وجود ندارد در شعبه حقوق نیروی انسانی وجود دارد در حالیکه در خودپرداز و کارتخوان فروشگاهی تنها پشتیبانی مطرح است.

بانک‌های خصوصی علاوه بر این بحث نوبت‌دهی را در سیستم اداری کشور نهادینه کردند اما تعامل در صنعت بیمه با صنعت بانکی متفاوت است. در بیمه‌نامه درمان تعامل زیاد است ارتباط با پزشک، بیمارستان، داروخانه و… اما با وجود این، تعامل در سیستم صنعت بیمه با بانک به لحاظ حجم تراکنش قابل مقایسه نیست.

 پس با توجه به تجربه ای که در نظام بانکی وجود دارد در حال حاضر زیرساخت‌های فنی برای گسترش بیمه الکترونیک و جاری شدن فناوری اطلاعات در فضای بیمه‌ای وجود دارد.

کشور در حال حاضر با وجود زیرساخت‌های فنی که وجود دارد می‌تواند بیمه‌نامه درمان را به طور کامل مکانیزه کند مراجعات درمانی بالا است و تمام آنها تراکنش‌های مالی به دنبال دارد زمانی من می‌خواستم مجوز بیمه مجازی بگیرم در آن زمان بحث این بود که با یک موبایل در محل خسارت، هزینه‌ها را می‌توان پرداخت کرد بنابراین زیرساخت‌های فنی برای گسترش بیمه الکترونیک و جاری شدن فناوری اطلاعات در فضای بیمه‌ای وجود دارد.

گر بخواهم جمع‌بندی از مطالب عنوان شده داشته باشم طی یک مقایسه بانک و بیمه می‌توان گفت بانک ها با صرف بودجه خود را با جریان فناوری اطلاعات همراه کردند که این مساله به مذاق مشتری خوش آمد و به مرور نیازهای جدید شکل گرفتند و در این راستا بانک‌ها مجبور شدند مطالبات جدید مشتریان را پاسخ دهند حال باید این وضعیت در فضای بیمه‌ای نیز شکل بگیرد به طوری‌که اگر بیمه‌ها در این مسیر گام بردارند مزایای آن را به مرور درمی‌یابند در بحث شفافیت مالی، کاهش هزینه‌ها، مشتری‌مداری و حتی بحث نظارت آسان‌تر بر تراکنش‌های مالی.

– بحث نظارت مطرح شد باید بگویم البته بازرسی هنوز در سیستم بانکی هم سنتی است و کاملا به صورت شیوه‌های سنتی صورت می‌گیرد مساله دیگر اینکه فناوری‌های نوین در سیستم بانکی از لحاظ نظام پرداخت دادوستد پول به یک نقطه اشباع رسیده است اما به لحاظ سیستم بازرسی کمتر از صنعت بیمه نیست و بازرسی هنوز به صورت سنتی صورت می‌گیرد اما در سیستم مکانیزه نوع بازرسی متفاوت می‌شود و با رفتارسنجی گره می‌خورد.

زمانی این بحث مطرح شد که بازرسی تراکنش‌ها باید صورت گیرد و این بازرسی براساس یک سیستم هوشمند صورت می‌گیرد به طوری‌که می‌توان به طور مثال در شعبه X سند تسهیلاتی را آنلاین بررسی کرد واین سبب می‌شود که شعبه همیشه برخط باشد و به جای اینکه در ماه یکبار بازرسی شود چندین‌بار مورد بازرسی قرار گیرد.

به عبارتی بازرسی به صورت رندوم صورت می‌گیرد به طوری‌که پرونده تمام تسهیلات و کلیه تراکنش برخط و آنلاین است در اینجاست که بحث نظارت هوشمند مطرح می‌شود که براساس رفتارسنجی و شاخص‌های موجود صورت می‌گیرد که در سطح بیمه هم به همین صورت است به طور مثال چرا فلان شخص اعداد خسارت‌های پرداختی‌اش بالا می‌رود و… یا به طور مثال بیمه می‌تواند از روی عکس یک تصادف آنالیز کند که حدودا چقدر هزینه دارد که همه اینها سرمایه‌گذاری می‌خواهد.

 فناوری اطلاعات با توجه به تجربه کشورهای دیگر چگونه می تواند  به اجرای صحیح  قانون بیمه  شخص ثالث کمک کند با توجه به اینکه در حال حاضر این قانون در مجلس در حال اصلاح و بازنگری است؟

-در حال حاضر با وجود کارت سوخت‌هایی که وجود دارد از یک‌سو و اطلاعات ثبتی کشور از سوی دیگر دارای بانک اطلاعات خودروی مناسبی هستیم. با توجه به اینکه هر سند یک کد معامله و ثبتی می‌گیرد همه‌چیز شفاف است و با یک استعلام بسیاری از اطلاعات را می‌توان در اختیار گرفت با ترکیب خودرومحوری و راننده‌محوری می‌توان مکانیزمی ایجاد کرد که با چند استعلام اطلاعات کافی دریافت شود.

 در برخی کشورها گواهینامه رانندگی، رایگان صادر می‌شود و هر شخصی مکلف است با تغییر آدرس گواهینامه‌اش را مجددا عوض کند گواهینامه‌ها نیز کاملا هوشمند است و به صورت رایگان صادر می‌شود این هزینه را دولت انجام می‌دهد تا مکان زیستی راننده به راحتی مشخص شود یکی از مشکلات کشور ما این است که مکان زیستی راننده با تغییر و جابه‌جایی مشخص نیست این مکانیزم‌ها باید در کشور ما نیز عملیاتی شود وقتی بین داده‌ها تعامل وجود نداشته باشد داده و اطلاعات مثل آب است و در یکجا که می‌ماند تبدیل به مرداب می‌شود بنابراین باید داده‌ها در جریان باشد.

در برنامه ششم هم ذکر شده که یک مرکز استعلام کشوری باید راه‌اندازی شود تا تعامل بین سازمانی درخصوص داده‌ها و اطلاعات شکل بگیرد . در واقع این سازمان تعامل الکترونیکی بین نهاد ها را برقرار می‌کند.

 درخصوص نمایندگی‌های بیمه مشکلی که وجود دارد این است که یک ارتباط یکپارچه و منسجم بین آنها برقرار نیست؟

شبکه (network) نمایندگی‌های شرکت‌های بیمه بر مبنای اصول کسب و کار نیست یک زمانی نمایندگی برای تمدید قرارداد بیمه با مشتری تماس نمی‌گرفتند زیرا سود حاصل از جریمه برای دیرکرد بیشتر از تمدید بیمه بود در حال حاضر هم یک کارت بیمه همراه با کوپن به مشتری می‌دهند که این مساله امروز دیگر معنایی ندارد و مکانیزه کردن اینها کار آسانی است با توجه به اینکه زیرساخت‌ها فراهم است.

علاوه بر این در حال حاضر دنیا روی تمرکز داده‌ای حرکت می‌کند تکنولوژی ممکن است داده را در جاهای مختلف استفاده کند به طوری‌که در سیستم‌های اینترنتی یک نسخه محلی دارند که فرد یا سازمان به عنوان user متوجه نمی‌شود که کجاست به هر حال بحث تمرکز و عدم تمرکز در دنیا همیشه مطرح بوده است.

به عبارتی به صورت منطقی ما متمرکز عمل می‌کنیم ولی تکنولوژی می‌تواند آن را در جاهای مختلف به دلیل performanceبالاتر استفاده کند مثل پردازش ابری (cloud) و… یک اصل شده است که تمرکزگرایی باید وجود داشته باشد وقتی تمرکزگرایی باشد به طور مثال بیمه‌نامه در دو جا برای یک ماشین صادر نمی‌شود البته این مساله با استقرتر سامانه‌ای در بیمه مرکزی حل شده است.

پس امکان ایجاد یک سامانه متمرکز داده ای مهیا است؟

– به هر حال ایجاد یک سامانه یکپارچه بیمه‌ای لازم است تا بتوانند حتی در بیمه‌های تهاتری استفاده کنند باید این سیستم یکپارچه ایجاد شود تا شفافیت و پردازش داده‌ای انجام شود جریمه ها و خسارات یکسان محاسبه شود. ما به لحاظ پایگاه اطلاعاتی خیلی در کشور پیشرفت کردیم و امکان ایجاد شبکه متمرکز کاملا مهیا است.

 اطلاعات داده ای در حوزه بیمه نامه شخص ثالث نیز می تواند کمک کند.

-البته در برخی موارد باید تحولاتی صورت گیرد به طوری‌که انتقال معاملات در سطح خودرو تسهیل بخشیده شود در خارج یک فرمی جهت انتقال خودرو وجود دارد که توسط طرفین امضا و پست می‌شود باید روی این مساله فکر شود که پلاک خودرو شخصی بهتر است یا غیرشخصی الان خودرو به شخص چسبیده است که مشکلات خود را دارد البته هر کدام از اینها محاسن و معایب خود را دارد که درخصوص مباحث بیمه‌ای باید مورد توجه و بازنگری قرار گیرد به طوری‌که مالکیت وسایط نقلیه logically باشد نه physically چون اگر physically باشد مراجعات را زیاد می‌کند.

اگر بازنگری صورت گیرد و پلاک خودرو از شخص گرفته شود و معامله و مالکیت خودرو را در سیستم تسریع بخشیم خیلی مسایل حل می‌شود.

 با توجه به اینکه پایگاه داده ای نسبتا خوبی داریم انجام این کارها برای بیمه کار چندان سختی نیست و در برخی موارد زیرساخت‌ها فراهم است به راحتی می‌توانند از شرکت‌های فناوری اطلاعات استفاده کنند.

– شرکت های بزرگ هزینه بالایی دارند و سیستم‌هایشان هزینه ۴ یا ۵ میلیاردی دارد اما در بیمه‌های جدید که تاسیس شدند بودجه فناوری اطلاعات به طور مثال برای طراحی core insurance فقط ۲۰۰ میلیون تومان است که به طور حتم شرکت فناوری اطلاعات قوی و با پشتوانه علمی بالا سراغ این شرکت بیمه‌ای نخواهد رفت. آدم‌های بزرگ هزینه‌هایشان بالاست حتی تحولی که در بانک های خصوصی شده در بیمه‌های خصوصی دیده نمی‌شود زیرا همان طور که پیش از این اشاره شد حاکمیت و تفکر دولتی است.

درخصوص coreinsurance و الزامات آن نیز توضیح دهید؟

سامانه یکپارچه بیمه‌ای در واقع تمام فعالیت‌های بیمه را زیر پوشش دارد و متمرکز است، البته همانطور که گفتم بهتر است بگویم متمرکز منطقی . از آنجا که مشتریان متحرکند و جاهای مختلف هستند اگر شخص به طور مثال در شهرستان تصادف می‌کند به راحتی بتواند اطلاعات را استعلام کند.

سیستم‌های متمرکز امروزه براساس محل وقوع تراکنش ظرفیت‌سنجی می‌شوند و داده‌هایی را در نزدیک‌ترین محل برای سرعت عمل قرار می‌دهند.

سامانه یکپارچه بیمه‌ای در واقع یک سیستم متمرکز منطقی است که تمام ذینفعان و حتی نمایندگان شرکت‌های بیمه‌ها را دربر می‌گیرد نمایندگان هم نیاز نیست سیستم جدا داشته باشند از طریق همین سیستم می‌توانند کارها را انجام دهند.

وقتی این سیستم متمرکز ایجاد شود خدمات متفاوتی می‌توان انجام داد از جمله حذف فیزیکی کارت بیمه چرا کارت بیمه‌ای روی موبایل نباشد؟

-در حال حاضر ۱۰ میلیون smart phone در کشور داریم براساس تعاملی که بین اپراتورها و سیستم بانکی و صنعت بیمه صورت می‌گیرد می‌توان خدمات بسیاری ارایه داد در سیستم موبایل بنکینگ که نوشتیم حتی نوع موبایل را هم در دیتابیس قرار دادیم و گوشی مشتری که عوض شود بانک می‌فهمد و به نوعی می‌توان رفتارسنجی کرد البته ممکن است برخی آن را درست ندانند اما برای رفتارسنجی مشتریان و به لحاظ security و ایمنی لازم است به طور مثال مشخص می‌شد که فرضا در چه گوشی و با چه مدلی شکاف امنیتی وجود دارد تا این شکاف برطرف شود بنابراین متمرکز کردن داده‌ها مزایای زیادی دارد و قدرت در لحظه بازخورد دادن را به سازمان می دهد.

به اعتقاد من در صنعت بیمه که بیمه‌نامه درمانش یکی از پر تراکنش‌ترین انواع بیمه‌نامه است امروزه قابلیت تمرکزگرایی را دارد که البته گردش بودجه‌ای لازم دارد.

ایجاد تمرکز در شرکت های بیمه مستلزم حرکت شرکت های فناوری به سوی بیمه ای هاست.

-بخش خصوصی صنعت بیمه که به دنبال خرج این مقدار بودجه نمی‌رود درخصوص شرکت‌های دولتی هم باید گفت همانطور که در شبکه بانکی تا زمانی که شرکت‌های خصوصی وارد عمل نشدند هیچ‌گاه سیستم شرکت خدمات انفورماتیک همه‌گیر نشد ودر واقع شرکت خدمات مدیون بانک‌های خصوصی است درخصوص شرکت‌های بیمه دولتی هم همین‌گونه است باید تفکر تمرکزگرایی در صنعت بیمه ایجاد شود و باید بودجه خوبی برای این کار در نظر گرفته شود و تزریق شود که به دلیل گردش مالی این پول شرکت‌های فناوری زیادی به این سمت حرکت می‌کنند.

این صنعت خصوصی شده ولی باز هم بیمه‌های خصوصی مانند دولتی‌ها رفتار می‌کنند ما هنوز تحول چندانی در پرتفوی بیمه‌های خصوصی نمی‌بینیم.

با وجود مشکلاتی که در این حوزه در صنعت بیمه وجود دارد چگونه می‌خواستید بیمه مجازی راه‌اندازی کنید؟

– پروتفولیوی بیمه مجازی تاکنون در ایران کار نشده است و ما برای اینکه استفاده از نظام الکترونیک را در کشور تقویت کنیم تصمیم گرفتیم تراکنش‌های مالی را در کشور بیمه کنیم. بیمه تراکنش یک solution است که تاکنون کسی در کشور کار نکرده است. مصرف‌کنندگان نهایی ما مردم عادی هستند مردم باید راضی نگه داشته شوند در بیمه تراکنش در واقع تراکنش‌های مالی انجام شده را ضمانت می‌کنیم.

این یک ایده است ولی باید روی آن کار شود و می‌تواند در تنوع بخشیدن به سبد پرتفوی بیمه‌ها موثر باشد.

من به تفکر بیمه مجازی فکر می‌کردم و قصد داشتم در محیط مجازی طرح پرتفولیوی بیمه مجازی را بگیرم .در واقع بانک و بیمه مجازی از اهداف من بود که هر دوی اینها را موازی به پیش ببریم زیرا این دو مکمل‌های یکدیگر هم بودندالبته  تفکر، بودجه و همت قوی می‌خواهد که بازیگران بزرگ را به این سمت سوق دهد.

دیدگاه خود را ثبت کنید: