صنعت بیمه اتکایی در خطر است؟

طبق قوانین اکثر کشورها، شرکت های "بیمه مستقیم" مجبور به عقد قرارداد های بیمه اتکایی هستند تا منافع مشتریان محفوظ بمانند.

به گزارش بیدبرگ و نقل از بیمه آسیا، بیمه گران اتکایی به طور فزاینده ای،‌ ریسکها را متوجه بیمه‌گران اتکایی می‌کنند و بجای مواجه، تهدیدهای موجود را مستقیما به بازارهای سرمایه منتقل می کنند.

درچنین شرایطی،فعالان‌بدنبال‌سرمایه‌های جایگزین از طریق صندوق‌های بازنشستگی و صندوقهای تامینی هستند.

شرکت بیمه اتکایی، شرکتی است که شرکت‌های بیمه دیگر را که خود از ضررهای احتمالی مصون نیستند، بیمه می ‌کند. طبق قوانین اکثر کشورها، شرکتهای “بیمه مستقیم” مجبور به عقد قراردادهای بیمه‌اتکایی هستند تا منافع مشتریان محفوظ بمانند. شرکتهای‌بیمه برای‌کاهش تعهدات سنگین خود راهی جز واگذاری بخشی از تعهدات خود به دیگر شرکت های بیمه ندارند که این واگذاری به روش های مختلف صورت می گیرد که به آن بیمه اتکایی گفته می شود.

به طور کلی همانطور که بیمه گذاران اموال و دارییهای خود را نزد شرکت های بیمه، بیمه می‌کنند؛ شرکتهای بیمه نیز خود و تعهدات خود را نزد دیگر شرکت های بیمه ( بیمه گران اتکایی) در مقابل خسارت سنگین و بزرگی که ممکن است وضعیت مالی آنها را با مخاطره رو به رو کند، بیمه می کنند. در واقع با این عمل شرکت های بیمه، شرکتهای دیگری به نام بیمه گر اتکایی را در نتایج مالی تعهدات خود سهیم می کنند. با بیمه اتکایی خطر بین چندین شرکت بیمه در داخل و خارج از کشور تقسیم شده و در صورت بروز خسارتی بزرگ وضعیت مالی یک شرکت بیمه با مخاطره روبه رو نمی شود.

“جیمز مک پرسون” یکی از متخصصان در این باره گفت: شرکتهای بیمه در حال ادغام با گروههای کوچک تری هستند که در جهان فعالیت دارند؛ گروههای که سعی می کنند با خطرات کمتری مواجه شوند و به همین دلیل کمتر به بیمه‌های اتکایی احتیاج پیدا می کنند.

اکونومیست در ادامه گزارش خود آورده است که بعد از وقوع توفان “کاترینا” در سال ۲۰۰۵ میلادی، بعضی از بیمه‌گران اتکایی قیمت های خود را ۵۰ تا ۱۰۰ درصد افزایش دادند، اما در عوض بعد از وقوع تسونامی در ژاپن و زلزله در نیوزیلند دیگر شاهد وقوع چنین روندی نبودیم؛ این مسئله باعث شد که بیمه گران به ویژه بیمه گران اتکایی هزینه ۱۱۶ میلیارد دلاری بپردازند.

از سوی دیگر، ‌”ویلیز” یکی از کارگزاران بیمه در اینباره می‌گوید که هزینه‌های حمایتی در برابر بلایای طبیعی به طور کل بخش عظیمی از هزینه های اقتصادی را در بر می گیرد.

این روزنامه انگلیسی به بیمه گران اتکایی پیشنهاد میکند که به بازارهای جدید بیاندیشند به ویژه در نقاطی از جهان که بیمه اتکایی مهجور مانده است. به عنوان مثال می توان به مورد نپال اشاره کرد؛ جایی که کمتر از یک درصد میزان خسارت های برجا مانده در اثر زلزله ۲۵ ماه آوریل بیمه شده بود.

این گزارش می افزاید: بیمه گران اتکایی به جای هجوم به بازارهای پرترافیکی مانند اروپا و آمریکا بهتر است بر چنین کشورهای تمرکز کنند. مدیران فعال در بخش بیمه اتکایی باید افق های خود را گسترش دهند و راه اندازی صندوق های بازنسشتگی نباید در فهرست آنان در جایگاه نخست جای بگیرد.

منبع: http://www.bimehasia.com/AsiaInsuranceWeb/fa/News/News.aspx?ID=3736

نظرات: