راه ورود تجارب جهانی به صنعت بیمه ایران

اگر چه که به زعم برخی کارشناسان شرکت های بسیار معتبر خارجی به دلیل شرایط تحریم و عدم توسعه یافتگی صنعت بیمه در ایران  به ندرت پا در این مسیر می گذارند اما انعقاد قرارداد با شرکت های معتبر که در رنکینگ جهانی جایگاه مناسبی دارند،  راه را برای ورود تجارب جهانی به صنعت بیمه ایران هموار خواهد کرد.

به گزارش بیدبرگ و نقل از ریسک نیوز، ضرورت پیاده سازی Core Insurance به خصوص از زمانیکه وزیر اقتصاد در همایش بیمه و توسعه ، دارا بودن سامانه یکپارچه بیمه گری را برای شرکت های بیمه ضروری دانست، بیمه گران را در مسیر پیاده سازی سامانه متمرکز بیمه ای  به تکاپو واداشته که بی تردید این امر را باید به فال نیک گرفت.

در این راستا بسیاری از شرکت ها با اتکا به توان داخلی قدم در راه پیاده سازی سامانه متمرکز بیمه گری برداشته اند اما این مساله بدون شک برای شرکت دولتی بیمه ایران ، با داشتن ۱۱۳۳۳ نمایندگی در قالب ۲۲۲ شعبه در سراسر کشور ، راه دشوارتری خواهد بود چرا که  نگاهی به تجربه نظام بانکی به عنوان بازاری که پیش از بیمه پیشتاز بکارگیری فناوری اطلاعات بوده گویای آن است که عملیاتی ساختن سامانه متمرکز برای بانکهایی با مقیاس گسترده (larg scale ) نیازمند توانمندی هایی است که تجربه و دانش بین المللی را می طلبد.

شبکه بانکی هم با کر خارجی شروع کرد

زمزمه های مذاکرات شرکت بیمه ایران با تولید کنندگان نرم افزار خارجی جهت پیاده سازی سیستم یکپارچه بیمه گری شاید تجربه نه چندان موفق سیستم بانکی را در ذهن متبادر کند چراکه که بانک کشاورزی با خرید نرم افزار FNS از کشور هند و پست بانک با خرید نرم افزار از شرکت “تمنوس”  عملا با شکست مواجه شدند اما نکته ای که باید به آن توجه کرد تفاوت چشمگیر سیستم بانکی ایران با بانکداری دنیا است به طوریکه قوانین بانکی در ایران به دلیل قانون عملیات بانکداری بدون ربا  با بانکداری متعارف در دنیا دارای تفاوت های بنیادین است بنابراین وقتی یک نرم افزار Core Insurance به ایران می آید جهت تطبیق با شرایط داخلی نیازمند تغییر گسترده است و در نتیجه به دلیل شرایط خاص بومی سازی ، ایجاد تغییرات زمان بر بوده و پشتیبانی آن نیز با مشکلات زیادی روبرو خواهد بود.

اگر چه که در ابتدای امر تجربه ناموفق سیستم بانکی در بهره گیری از نرم افزارهای خارجی به چشم می آید اما شبکه بانکی با تجارب نمونه های خارجی پیمودن این مسیر را آغاز کرده به طوریکه “بانکیران” که  اولین کربانکینگ شبکه بانکی محسوب می شود و اکنون در بانکهای ملی و صادرات و چند بانک دیگر  مورد بهره برداری قرار گرفته ،  دارای source خارجی است و در ابتدا بابهره گیری از مشاورین بین المللی و به صورت  open source آغاز  شد.در نهایت اینکه در حال حاضر در سیستم بانکی نیز هنوز یک سامانه یکپارچه بانکی داخلی برای شعب بالای هزار شعبه طراحی نشده است.

بنابراین با اتکا به تجربه بانکی شاید بتوان گفت اقدام بیمه ایران جهت خرید نرم افزار یکپارچه بیمه گری از خارج فرصت مغتنمی است تا تجارب جهانی به صنعت بیمه وارد شود و چه بسا شرکت های داخلی نیز بتوانند از مدل کسب و کار و دانش بین المللی الگو بگیرند زیرا در حال حاضر در ایران شرکت  که قادر باشد سیستم یکپارچه بیمه گری را برای سایز بالا پیاده سازی کند ، وجود ندارد.

همچنین در خصوص فرایند قیمت گذاری سامانه یکپارچه بیمه ای نیز با چالش روبرو هستیم زیرا شرکت های بیمه تا کنون در حوزه فناوری اطلاعات سرمایه گذاری لازم را انجام نداده اند . علاوه براین  صنعت بیمه در ایران به دلیل سرمایه گذاری نه چندان کافی در این زمینه دستاوردهای قابل ملاحظه ای نداشته است پس استفاده از تجربه خارجی می تواند زمینه ساز ورود دانش جهانی به بیمه باشد.

 

چالش های خرید نرم افزار بیمه گری از خارج

اما در کنار مزیت های بهره گیری شرکت های بیمه ای بزرگ با شعب بالا از نرم افزار های  بین المللی و ورود تجارب بین المللی بدون تردید از کنار چالش های آن نیز نمی توان گذشت به طوریکه  در حال حاضر شکستن سد تحریم، بی تردید، بزرگترین چالش بیمه ایران در انعقاد قرارداد جهت خرید نرم افزار خواهد بود که در این راستا این شرکت دولتی باید تلاش کند از سد تحریم بگذرد تا در دراز مدت به مشکلات شبکه بانکی، جهت پشتیبانی، دچار نشود.

در این راستا ریسک تحریم باید در قراردادها پیش بینی گردد که برای گذر از تحریم ، ایجاد یک شرکت داخلی و آموزش لازم به نیروهای متخصص داخلی از جمله راهکار هاست که در صورت اعمال تحریم به چالش های بانک کشاورزی دچار نشود.

چالش دیگری که در مسیر بهره گیری از تجارب بین المللی در پیاده سازی نرم افزاری های بیمه گری باید به آن توجه شود انتخاب شرکتی است که رتبه قابل قبولی در حیطه بین المللی دااست  زیرا اگر بناست  از شرکتهای نه چندان معتبر خارجی استفاده شود بی شک توان داخلی بر آن ارحج است.

اگر چه که به زعم برخی کارشناسان شرکت های بسیار معتبر خارجی به دلیل شرایط تحریم و عدم توسعه یافتگی صنعت بیمه در ایران  به ندرت پا در این مسیر می گذارند اما انعقاد قرارداد با شرکت های معتبر که در رنکینگ جهانی جایگاه مناسبی دارند،  راه را برای ورود تجارب جهانی به صنعت بیمه ایران هموار خواهد کرد.

محرمانگی اطلاعات ، امنیت نرم افزار و جلوگیری از درز اطلاعات نیز چالش های دیگری است که شرکت دولتی بیمه ایران با آن روبرو خواهد بود که البته چالش امنیت تنها به تولید کنندگان نرم افزار داخلی اختصاص ندارد زیرا تجربه  نشان می دهد ، حفظ محرمانگی اطلاعات و امنیت نرم افزار چه داخلی و چه خارجی اهمیت دارد و بدون شک در مذاکرات هنگام انعقاد قرارداد باید پروتکل های امنیتی لحاظ گردد .

در کنار بکاربستن تمهیدات امنیتی بهره گیری از مشاورین داخلی و خارجی برای داشتن خرید مناسب و پس از آن بومی سازی نرم افزار از اهمیت بسیاری برخوردار است.

مسلما تجارب بین المللی سبب می شود ، شرکت های داخلی نیز از تجارب خارجی الگو بگیرند زیرا با آمدن دانش جهانی ، مدل کسب و کار نرم افزار های بیمه ای نیز تغییر می کند و به مرور  ، میزان سرمایه گذاری در نرم افزارهای بیمه گری نیز افزایش خواهد یافت.

 بر اساس این گزارش ، پیاده سازی Core Insurance یکی از تکالیفی است که در مجمع عمومی سال ۹۲ برشرکت دولتی  بیمه ایران  تکلیف شده است  که در این راستا بیمه ایران مذاکراتی با شرکت های بین المللی از جمله ایتالیا و آلمان صورت داد که به دلیل شرایط تحریم مذاکرات با شرکت ایتالیایی به نتیجه نرسید اما بنابر اطلاعات موجود، مذاکرات با شرکت آلمانی با توافق همراه بوده است.

سوالات خود را در رابطه با بیمه عمر ,  بیمه تامین اجتماعی , بیمه سلامت , بیمه درمان تکمیلی ( بیمه تکمیلی),  بیمه شخص ثالث در مرجع سوالات بیمه بپرسید.

 

ایمان
  • باید شرکت های بیمه وصل بشن به شبکه جهانی بیمه
۵.۰

دیدگاه خود را ثبت کنید: