منتخب روز: اعتبار صنعت بیمه به تبلیغ نیست به ایفای تعهد است، بهروش چیست؟، خدمتی متفاوت

اعتبار صنعت بیمه به تبلیغ نیست به ایفای تعهد است

 رئیس بیمه مرکزی گفت : شرکت خوب شرکتی است که تعهداتی که در دست مردم دارد بتواند پاسخ دهد و نهاد ناظر می‌گوید که من حافظ حقوق بیمه‌گذاران هستم. برای چه ذخیره می‌گیریم برای اینکه خسارت بدهیم، اگر ذخیره کسری داشته باشد یعنی نخواهیم توانست از محل ذخایر خسارت بدهیم، پس از محل حق بیمه‌های دریافتی همان سال باید خسارت را پرداخت کنیم. پس به این معناست که آینده را در حال حاضر پیش‌خور کرده ایم. مگر اینکه مدیران شرکت‌های بیمه تصمیم بگیرند در فرایند سه یا چهار ساله اصلاح کنند؛

اول، حق‌بیمه به اندازه کافی بگیرند، دچار بازی رقابت در بازار نشوند، اگر کسی حق بیمه واقعی نمی‌دهد بیمه‌نامه نفروشند، دوم، به تدریج این ذخایر و سرمایه‌های لازم را در عرض دو یا سه سال افزایش دهند؛ صنعتی که نتواند به تعهدات خود پایبند باشد نمی‌تواند رشد کند، نمی‌تواند توسعه پیدا کند، آیا این خیانت نیست به مردم!؟ در بیمه های اجباری خیلی شاید مهم نباشد چون سالیانه است و خسارتشان هم سالیانه پرداخت می شود اما در بیمه‌های عمر باید دقت کرد.

چه اتفاقی در پرتفوی صنعت بیمه افتاده است ، اتفاق عجیبی افتاده است، زمانی بیمه‌های باربری، آتش‌سوزی و مسئولیت بالای ۶ یا ۷ درصد پرتفو را تشکیل می‌دادند. در سال ۸۳در بیمه البرز بیمه‌های آتش‌سوزی ۱۲ درصد، باربری هم همین حدود و مسئولیت هم درصد بالایی را تشکیل می داد. در حال حاضر اینها به یک یا دو درصد پرتفوی صنعت بیمه رسیده‌اند. ۳۵ درصد از پرتفوی صنعت بیمه را بیمه ثالث و ۳۹.۴  درصد آن را درمان تشکیل داده، یعنی ۶۴.۴ درصد پرتفوی صنعت بیمه را این دو رشته با محدودیت و تعرفه و مشکلات خاص خودشان تشکیل داده است که هر دو زیان‌ده هم هستند. سال ۹۳ ضریب خسارت شخص ثالث ۱۰۴ درصد و درمان۱۱۷ درصد بوده است.

تنها در درمان ۴۰۰۰ میلیارد تومان خسارت داده شد و ۳۰۰۰ میلیارد تومان حق بیمه گرفته شد. این دو رشته عصاره و ذخیره مالی شرکت های بیمه را می بلعد. در سال های قبل درمان ۱۰ یا ۱۲ درصد پرتفوی صنعت بیمه را تشکیل می داد بعد این رقم شد ۱۸ درصد اما به یکباره شد ۳۰ درصد.

پرتفوی بیمه‌های عمر ۱۰.۷درصد شده است که با مجموع بیمه‌های درمان و ثالث می‌شود ۷۵.۱ درصد، اگر حوادث راننده و بدنه خودرو را هم اضافه کنیم حدود ۵.۴ درصد اضافه می‌شود به پرتفوی صنعت بیمه، یعنی حدود ۲۰ درصد برای بیمه‌های اموال باقی مانده است!  چرا این اتفاق افتاده است؟ جنگ قیمت باعث پایین آمدن حق بیمه‌ها شده است و به خاطر رکود اقتصادی، گردش مالی و تحرک و فعالیت بنگاهها کاهش یافته است و به تبع آن تقاضا برای بیمه اموال کم و محدود شده است.

همه دچار کمبود نقدینگی هستند، پس تا رکود برطرف نشود چشم اندازی برای بیمه های اموال نیست که حتی با برداشتن تحریم ها و برطرف شدن رکود، ۳ سال دیگر آثارش را در بیمه شاهد هستیم. پس فقط بیمه های خودرو، درمان و عمر باقی می ماند که باید در بیمه های عمر یک بازنگری جدی بکنیم، کاری نکنیم که به خاطر رقابت برای جذب فروش بیمه نامه، چند سال بعد یک شرکت بیمه که سرمایه و سرنوشت هزاران نفر به آن بسته است یکباره با تعهداتی روبرو شود که نتواند آن را پوشش بدهد.

اگر حادثه فاجعه آمیزی اتفاق بیفتد تمام شرکت‌های بیمه را با وضعیتی که دارند درو می کند! بیمه مرکزی از چشم نهاد ناظر بررسی می‌کند که کدام شرکت بیمه فنی تر عمل می‌کند، حق بیمه درست تری می‌گیرد، اسیر تبلیغات بازار نشده است، اسیر فشار نماینده‌هایش نشده است، با جذب نماینده بیشتر دردسر بیشتری برای خودش به وجود نمی‌آورد. نماینده شرکت در بازار با اتکاء به چه چیزی می‌خواهد بیمه نامه بفروشد، به اتکاء برند شرکت باید بیمه نامه بفروشد، اگر شرکت فاقد برند باشد چطور بیمه نامه بفروشد؟ تخفیف؟! چون چیز دیگری غیر از تخفیف ندارد.

—————————————————————————————————————————————–

خدمتی متفاوت! طعمی متفاوت! تصویری متفاوت!

علم بازاریابی، تاکید فراوانی بر متفاوت بودن محصول و خدمت دارد. تفاوتی که شما را از رقبایتان به طور چشمگیری متمایز سازد و انگیزه کافی در خریداران ایجاد کند که محصول یا خدمت شما را انتخاب نمایند. نکته جالب این‌جاست که مشاوران بازاریابی و تبلیغات در کشور ما در بعضی اوقات به جای صرف وقت و انرژی جهت شناخت نیازهای مشتریان و ایجاد تمایز در محصول، به این بسنده می‌کنند که کلمه متفاوت را در آگهی تبلیغاتی شرکتها به کار گیرند. حتما بارها این عبارات را شنیده‌اید: خدمتی متفاوت، طعمی متفاوت، تصویری متفاوت و…

کتاب “گاو بنفش” نوشته‌ای است از “ست گادین” با ترجمه “سید بهشاد یاسینی” که انتشارات فرا آن را منتشر کرده است. نویسنده کتاب می‌گوید: «وقتی چند سال قبل به همراه خانواده‌ام در فرانسه مشغول رانندگی بودم، مجذوب صدها گاوی شدم که در مرتعی در کنار جاده می‌چریدند. از شیشه اتومبیل، به این منظره چشم دوخته بودیم و از این که چقدر همه چیز می‌تواند زیبا باشد، شگفت‌زده بودیم. پس از بیست دقیقه، توجه‌مان را کم کم از آن گاوها برگرداندیم. گاوهای جدید به طور کامل شبیه گاوهای قبلی بودند و چیزی که تا پیش از این سرگرم کننده بود، حال دیگر عادی شده بود.

بدتر از عادی، کسالت آور شده بود. گاوها پس از این که مدتی آنها را می‌بینید، خسته‌ کننده می‌شوند، ولی یک گاو بنفش می‌تواند جالب باشد (برای مدتی). ویژگی خاص گاو بنفش این است که باید چشمگیر باشد. چیز چشمگیر، چیزی است که ارزش دارد در مورد آن حرف زده شود، چیزی است استثنایی، جدید و جالب. این کتاب در مورد چرایی، چیستی و چگونگی چشمگیر بودن است».

این کتاب شرح می‌دهد که انتشار محصولات و ایده‌های جدید از یک منحنی نرمال تبعیت می‌کند. این منحنی با «نوجویان» و «تطبیق‌پذیران اولیه» آغاز می‌شود، با «اکثریت اولیه و ثانویه» افزایش می‌یابد و در پایان به افراد «دیرپذیر» می‌رسد.

قانون قدیم بازاریابی این بود که «محصولات ایمن و عادی تولید کنید و آن را با راهکارهای موفقیت‌آمیز بازاریابی همراه سازید». قانون جدید بازاریابی می‌گوید «محصولات چشمگیری تولید کنید که مردم به دنبال آنها هستند و تبلیغات را بر روی نوجویان و تطبیق‌پذیران اولیه متمرکز سازید». نویسنده معتقد است ایده‌های جدید خرید، همچون ویروس منتشر می‌شوند و آن‌ها را ایده‌های ویروسی می‌نامد. نوجویان همچون عطسه کنندگانی هستند که مزیت‌های محصول یا خدمت جدید را برای همکاران، دوستان و آشنایان خود بازگو می‌کنند. آنها با این کار، ایده‌های ویروسی را آغاز کرده و آن را توسعه می‌دهند.

کتاب گاو بنفش مثال‌های کاربردی فراوانی دارد که فهم مطالب را ساده‌تر نموده است. خواندن این کتاب را نه تنها به علاقمندان مباحث بازاریابی، که به همه دوستان علاقمند به متفاوت بودن، پیشنهاد می‌کنم.

کانال بازاریابی ، تبلیغات ، فروش

—————————————————————————————————————————————–

بهروش ‌(Best Practice) چیست؟

بهروش به معنی یافتن و استفاده از بهترین راهبرد برای انجام یک عمل مشخص است تا به اهداف مد نظر جامه عمل پوشانده شود.

بهروش ها شامل راهبردهای می‌شوند که قبلاً به بوته عمل گذاشته شده‌اند و رسیدن به هدف مشخص را تضمین نموده‌اند.

بهروش یک متد یا تکنیک است که بهترین راهبرد را نشان می‌دهد و به عنوان یک شاخص مد نظر است. علاوه بر این، بهروش یک نقطه ایستا نیست و مدام در حال بهبود و تغییر است.
به زعم بسیاری از متخصصان، بهروش یک پروژه برای یافتن و دنبال کردن بهترین راهبرد و راهکار برای رسیدن به یکسری اهداف از قبل مشخص شده است (Bardach, 2009).

بهروش ها معمولاً در جهت تضمین و ارتقای کیفیت در یک پروژه بکارگرفته می‌شوند. بسیاری از استانداردها هم اکنون به عنوان بهروش مطرح هستند مانند استاندارد ایزو ۹۰۰۰ یا استاندارد ایزو ۱۴۰۰۱ (Bogan, 1994 ).

 —————————————————————————————————————————————–

دیدگاه خود را ثبت کنید: